تناجی
صفی علیشاه

۳۰- آیات ۱۵۸ تا ۱۶۳

بَلْ رَفَعَهُ اَللّٰهُ إِلَیْهِ وَ کٰانَ اَللّٰهُ عَزِیزاً حَکِیماً (۱۵۸) وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ اَلْکِتٰابِ إِلاّٰ لَیُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ وَ یَوْمَ اَلْقِیٰامَةِ یَکُونُ عَلَیْهِمْ شَهِیداً (۱۵۹) فَبِظُلْمٍ مِنَ اَلَّذِینَ هٰادُوا حَرَّمْنٰا عَلَیْهِمْ طَیِّبٰاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِیلِ اَللّٰهِ کَثِیراً (۱۶۰) وَ أَخْذِهِمُ اَلرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَکْلِهِمْ أَمْوٰالَ اَلنّٰاسِ بِالْبٰاطِلِ وَ أَعْتَدْنٰا لِلْکٰافِرِینَ مِنْهُمْ عَذٰاباً أَلِیماً (۱۶۱) لٰکِنِ اَلرّٰاسِخُونَ فِی اَلْعِلْمِ مِنْهُمْ وَ اَلْمُؤْمِنُونَ یُؤْمِنُونَ بِمٰا أُنْزِلَ إِلَیْکَ وَ مٰا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِکَ وَ اَلْمُقِیمِینَ اَلصَّلاٰةَ وَ اَلْمُؤْتُونَ اَلزَّکٰاةَ وَ اَلْمُؤْمِنُونَ بِاللّٰهِ وَ اَلْیَوْمِ اَلْآخِرِ أُولٰئِکَ سَنُؤْتِیهِمْ أَجْراً عَظِیماً (۱۶۲) إِنّٰا أَوْحَیْنٰا إِلَیْکَ کَمٰا أَوْحَیْنٰا إِلیٰ نُوحٍ وَ اَلنَّبِیِّینَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَوْحَیْنٰا إِلیٰ إِبْرٰاهِیمَ وَ إِسْمٰاعِیلَ وَ إِسْحٰاقَ وَ یَعْقُوبَ وَ اَلْأَسْبٰاطِ وَ عِیسیٰ وَ أَیُّوبَ وَ یُونُسَ وَ هٰارُونَ وَ سُلَیْمٰانَ وَ آتَیْنٰا دٰاوُدَ زَبُوراً (۱۶۳)
بلکه بلند کردش خدا بسوی خود و هست خدا غالب درست کردار (۱۵۸) و نیست از اهل کتاب مگر که گروند البته باو پیش از مردنش و روز رستاخیز باشد بر ایشان گواه (۱۵۹) پس بسبب ستمی از آنان که یهود شدند حرام کردیم بر ایشان پاکیزه‌هایی که حلال شده بود ایشان را و بسبب بازداشتشان از راه خدا بسیاری را (۱۶۰) و گرفتنشان افزونی مال را و بدرستی که نهی شده بودند از آن و خوردنشان مالهای مردمان را بناحق و مهیا کردیم برای کافران از ایشان عذابی دردناک (۱۶۱) لیکن استواران در دانش از ایشان و گروندگان می‌گروند بآنچه فرو فرستاده شد بتو و آنچه فرو فرستاده شد پیش از تو و برپادارندگان نماز و دهندگان زکاة و گروندگان بخدا و روز بازپسین آنها زود باشد که دهیمشان مزدی بزرگ (۱۶۲) بدرستی که ما وحی کردیم بسوی تو هم چنان که وحی کردیم بسوی نوح و پیغمبران پس از او و وحی کردیم بسوی ابراهیم و اسماعیل و اسحق و یعقوب و فرزندزادگان و عیسی و ایوب و یونس و هارون و سلیمان و دادیم داود را زبور (۱۶۳)
می نکشتندش یهودان بالیقینبلکه رفعت داد حقش از زمین
سوی خود فرمود او را مرتفعوز مضیقی در مکان متّسع
اوست غالب هم حکیم اندر نظامتا کند تدبیر خلق از هر مقام
داد عزّت بر مسیح از عزّتشمقتضی بود آنچه شد با حکمتش
نیست کس ز اهل کتاب از هر فنشجز که بر وی پیشتر از مردنش
آرد ایمان یعنی اعراف عبادکه شناسند امر مبدأ تا معاد
واقفند از راه و منزل جا به جاتا به آخر گام، کآن باشد فنا
مؤمنند او را به هنگام فتوحدر مقام کشف قلب و سیر روح
تا هنوز است اندر آن حد مستقلبر کمال خود نگشته متصل
هستش اعنی اندر آن حضرت مثالپس به جمع ذات یابد اتصال
عارفی کو گوهر اسرار سفتجمع ذاتی را فناء فی الله گفت
این مقام از رتبه ها بگذشتن استواصل اندر ذات مطلق گشتن است
مردن اصلی است این نزد ثقاتکز مراتب رو کند بر جمع ذات
بود عیسی قطب عالم در کمالبر سپهر چارمش باشد مثال
چرخ چارم مرکز این عالم استنازل آنجا فیض روح اعظم است
زآن بر اشیاء میرسد فیض حیاتوجه روح الله در آن دارد ثبات
آرد ایمان عارف آنجا در دمشمیشناسد در ولایت خاتمش
پیش از آن، کو را فناء حاصل شودبر کمال ذات خود واصل شود
بیند اندر چرخ چارم سالکشداند از حق بر مراتب مالکش
در زمان قائم آید بر زمینتا کند نصرت بر آن سلطان دین
یعنی اندر کشف اعیانی که حقغالب آید بر تمام ماخَلَق
ظاهر آید وحدت و کثرت نهانمر قیامت هست نزدیک آن زمان
کثرت آنگ ه کز میان خیزد تمامخواست قائم شد قیامت والسلام
در قیامت اوست بر ایشان گواهکه بر او آورده اند ایمان به گاه
یا شود بر مبغضینِ خود گواهکه نیاوردند ایمان بر اِله
از ره ظلمی که واقع گشته بودزآن کسان که بودشان دین یهود
شد حرام از ما بر ایشان طیّباتکه بر ایشان بد حلال اندر حیات
شرحش آید اندر انعام ار بودعمر و توفیق از خداوند احد
وز ره منعی که از راه خدابودشان بر خلق بسیار از عمی
وز ربا کآن بود منهی در کتابو اکل اموال خلایق بی حساب
از هر آن راهی که آن بر باطل استهمچو غصب و رشوه کآن را شامل است
هم ز ما آماده شد بر کافرانخود عذابی دردناک از هر کران
لیک در علم زآنچه ز ایشان راسخندواندر اخلاص و عقاید شامخند
مؤمنان کآرند ایمان سلیمبر هر آنچه بر تو بفرستاده ایم
وآنچه آن پیش از تو شد نازل ز مااز کتب و احکام دین بر انبیا
هم مقِیمِینند آنها در صلاتمیدهند از فرض دین حق زکات
بر خدا از روی دانش مؤمنندهمچنین بر یوم آخر موقنند
زود باشد کآن جماعت را دهیمزآنچه کردند از عمل اجری عظیم
چونکه این آیت پیمبر بر یهودخواند ایشان از غضب گفتند زود
بعد موسی از خداوند آیتیبر کسی نازل نشد در نوبتی
حق به رد قولشان فرمود ماوحی بر سوی تو کردیم از خفا
همچنان که وحی شد از ما به نوحبعد از او هم بر رسولان در فتوح
هم به ابراهیم و اسماعیل رادهم به اسحاق و به یعقوب از رشاد
هم به اسباط معظم در حضورهم به عیسی و به ایوب صبور
همچنین شد وحی ما بر سایرینیونس و هارون، سلیمان امین
باز هم دادیم مر داوود راما زبور اعنی کتابی ز اجتبا