۱۶- آیات ۷۳ تا ۷۸ - صفی علیشاه

یٰا أَیُّهَا اَلنّٰاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوا لَهُ إِنَّ اَلَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اَللّٰهِ لَنْ یَخْلُقُوا ذُبٰاباً وَ لَوِ اِجْتَمَعُوا لَهُ وَ إِنْ یَسْلُبْهُمُ اَلذُّبٰابُ شَیْئاً لاٰ یَسْتَنْقِذُوهُ مِنْهُ ضَعُفَ اَلطّٰالِبُ وَ اَلْمَطْلُوبُ (۷۳) مٰا قَدَرُوا اَللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِنَّ اَللّٰهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ (۷۴) اَللّٰهُ یَصْطَفِی مِنَ اَلْمَلاٰئِکَةِ رُسُلاً وَ مِنَ اَلنّٰاسِ إِنَّ اَللّٰهَ سَمِیعٌ بَصِیرٌ (۷۵) یَعْلَمُ مٰا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَ مٰا خَلْفَهُمْ وَ إِلَی اَللّٰهِ تُرْجَعُ اَلْأُمُورُ (۷۶) یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا اِرْکَعُوا وَ اُسْجُدُوا وَ اُعْبُدُوا رَبَّکُمْ وَ اِفْعَلُوا اَلْخَیْرَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ (۷۷) وَ جٰاهِدُوا فِی اَللّٰهِ حَقَّ جِهٰادِهِ هُوَ اِجْتَبٰاکُمْ وَ مٰا جَعَلَ عَلَیْکُمْ فِی اَلدِّینِ مِنْ حَرَجٍ مِلَّةَ أَبِیکُمْ إِبْرٰاهِیمَ هُوَ سَمّٰاکُمُ اَلْمُسْلِمِینَ مِنْ قَبْلُ وَ فِی هٰذٰا لِیَکُونَ اَلرَّسُولُ شَهِیداً عَلَیْکُمْ وَ تَکُونُوا شُهَدٰاءَ عَلَی اَلنّٰاسِ فَأَقِیمُوا اَلصَّلاٰةَ وَ آتُوا اَلزَّکٰاةَ وَ اِعْتَصِمُوا بِاللّٰهِ هُوَ مَوْلاٰکُمْ فَنِعْمَ اَلْمَوْلیٰ وَ نِعْمَ اَلنَّصِیرُ (۷۸)

ای مردمان زده شد مثلی پس گوش باز دارید مر آن را بدرستی که آنان که می‌خوانید از جز خدا هرگز نتوانند آفرید مگسی را و اگر چه اجتماع نمایند مر آن را و اگر بر بیاد از ایشان مگس چیزی را نمی‌توانند استخلاص کرد آن را از آن ناتوان آمد عابد و معبود (۷۳) نشناختند خدا را حق شناختن او بدرستی که خدای هر آینه توانای غالب است (۷۴) خدا بر می‌گزیند از ملائکه رسولان و از مردمان بدرستی که خدا شنوای بیناست (۷۵) می‌داند آنچه را باشد میان دستهاشان و آنچه را باشد پس پشتشان و بسوی خدا باز می‌گردد کارها (۷۶) ای آن کسانی که گرویدید رکوع کنید و سجود کنید و بپرستید پروردگار خود را و بکنید خیر را باشد که شما رستگار شوید (۷۷) و جهاد نمائید در راه خدا حق جهادش او برگزید شما را و نگردانید بر شما در دین هیچ شکی کیش پدرتان ابراهیم او نام نهاد شما را مسلمانان از پیش و در این تا باشد رسول گواه بر شما و باشید گواهان بر مردمان بر پای دارید نماز را و بدهید زکاة را و متوسل شوید بخدا اوست خداوند شما پس خوبست آن خداوند و خوبست آن یاور (۷۸)

ایها الناس این مثل ها شد زدهدر پرستش مر بتان را نیک و بِه

بشنوید آن را مر آنان را شماکه همی خوانید از غیر خدا

نافرینند آن به هرگز یک ذبابمجتمع چند ار که گردند از شتاب

ور رباید زآن بتان چیزی مگسنی توانند آنکه تا گیرند پس

طالب و مطلوب بس باشند سستهم ذباب هم بتان یعنی نه چُست

می نکردند آن کسان تعظیم حقآنچه باشد حقّ تعظیم از نسق

حق تعالی او قوی است و عزیزغالب است اندر تواناییش نیز

بر خلاف آنچه خوانند این گروهکآید از هر عاجزی اندر ستوه

برگزیند از ملایک حق رسلهمچنین از مردمان اندر سبل

تا بود افرشته از حق واسطهانبیاء را در مقام رابطه

هم نبی باشد میان حق و خلقواسطه در پاکی دیدار و دلق

حق به تحقیق او سمیع است و بصیرنیست زو پوشیده چیزی یک شعیر

یَعلَمُ مَابَینَ أیدِی هِم وَمَاخَلْفَهُم تُرْجَعُ إلَیهِ أمرِنَا

داند اعنی آن عمل ها که کنندمردمان ز آینده و بگذشته چند

هم به سویش بازگشت کارهاستمرجع و منجای کل ماسوی است

ای کسان که بگرویده بر حقیددر عبودیّت به ذات مطلقید

در رکوع و در سجود آرید رورَبّکُم یَا أیّهَا النَاس اعبُدُواْ

وأفعَلُواْ الْخَیرَ لَعَلَّکُم تُفلِحُونجَاهِدُوا فِی االلهِ این است آزمون

آن چنان کآید بجا حق جهادبرگزید او چون شما را در رشاد

بر شما در دین نگرداند او حرجبلکه وسعت داد از فضل و فرج

دین ابراهیم ابیتان باشد اینکو شما را نام کرده مسلمین

پیش از این قرآن و هم در وی به نامخوانده اوتان مُسلِم از ربّ الانام

تا محمّد(ص) بر شما باشد گواهتا که عصیان کرد و طاعت بر اِله

هم شما باشید شاهد در رشادآنکه دعوت را رساند او بر عباد

پس بپا دارید ای مردم صلاتهم دهید از صدق و میلِ دل زکات

چنگ بر فضل خدا هم بر زنیداعتماد او را به طاعت ها کنید

بر کتابش هم نمایید اعتصاماین تمسّک فرض باشد بر انام

اوست مولای شما نی دیگریبهترین مولا و نیکو یاوری