۱۰- آیات ۵۴ تا ۵۵ - صفی علیشاه

وَ هُوَ اَلَّذِی خَلَقَ مِنَ اَلْمٰاءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً وَ کٰانَ رَبُّکَ قَدِیراً (۵۴) وَ یَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اَللّٰهِ مٰا لاٰ یَنْفَعُهُمْ وَ لاٰ یَضُرُّهُمْ وَ کٰانَ اَلْکٰافِرُ عَلیٰ رَبِّهِ ظَهِیراً (۵۵)

و اوست آنکه آفرید از آب انسانی را پس گردانیدش نژادی و پیوندی و باشد پروردگار تو توانا (۵۴) و می‌پرستند از غیر خدا آنچه را نه منفعت می‌دهد ایشان را و نه مضرت می‌رساند ایشان را و باشد کافر بر پروردگارش هم پشت (۵۵)

« تعبیر نمودن نژاد و صهر به علی و فاطمه علیه السلام را »

اوست آن کس کآفرید آدم ز آبپس نمودش ذی نژاد از انتساب

صاحب پیوند و پشت اندر ظهورکرد او را از اِناث و از ذکور

بس توانا باشد آن پروردگاربر هر آن کاری که خواهد ز اختیار

از نژاد و صهر اندر ترجمههست مقصود از علی (ع) و فاطمه (س)

اهل تفسیرند بر این ، و اهل فنکآمد این آیت به شأن این دو تن

چونکه شد تزویج حیدر (ع) با بتول (س)نازل این آیت ز حق شد بر رسول

بر چنین داماد و بر اینسان نژادرحمت حق دم به دم افزوده باد

هست مر پروردگار ما قدیرکه بر ایشان بخشد این پیر فقیر

یا رب افزون کن به ما عرفانشانحقّ نسل پاک و فرزندانشان

همچنان که نورشان کردی زیادهر چه خامُش خواستند اهل عناد

باز بر تفسیر گردانم ورقگفت بپرستند ایشان دون حق

آنچه ندهد هیچشان سود و زیانگر که بپرستند یا نی مردمان

کافران باشند هم پشت ار تمامخود به نافرمانی ربّ الانام