۱- آیات ۱ تا ۳ - صفی علیشاه

بسم االله الرحمن الرحیم

الم (۱) أَ حَسِبَ اَلنّٰاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنّٰا وَ هُمْ لاٰ یُفْتَنُونَ (۲) وَ لَقَدْ فَتَنَّا اَلَّذِینَ مِنْ‌ قَبْلِهِمْ فَلَیَعْلَمَنَّ اَللّٰهُ اَلَّذِینَ صَدَقُوا وَ لَیَعْلَمَنَّ اَلْکٰاذِبِینَ (۳)

بنام خداوند بخشاینده مهربان

الم ، آیا پنداشتند مردمان که وا گذاشته می‌شوند که بگویند ایمان آوردیم و ایشان امتحان کرده نشوند (۲) و بتحقیق امتحان کردیم آنان را که بودند پیش از ایشان پس هر آینه بدانند البته خدا آنان را که راست گفتند و هر آینه بداند البته دروغگویان را (۳)

خواهم امداد از خدای لایموتاز پی تفسیر سورة عنکبوت

هست اشارت آن الف و آن لام و میماز إنَّا االله مَالِکُ مُلک عَظِیم

می کنند آیا گمان این مردمانکه فرو هِشته شوند از امتحان

چونکه گویند آن کسان بی آزمونقول آمَنَّا وَهُم لَایُفتَنُون

همچنان که آزمودیم آن کسانکه بُدند از پیش از ایشان در جهان

امتحان یعنی که در کل اممبوده است و باز خواهد بود هم

تا بداند حق ، که در دین راستگوستهم که بعد از امتحانها کاذب اوست

یعنی آنچه بود ثابت در ازلدر ظهور آید ز آثار و عمل

تا که باید اختصاص و امتیازمؤمن از کافر، حقیقت از مجاز