۳- آیات ۱۰ تا ۱۲
مَنْ کٰانَ یُرِیدُ اَلْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ اَلْعِزَّةُ جَمِیعاً إِلَیْهِ یَصْعَدُ اَلْکَلِمُ اَلطَّیِّبُ وَ اَلْعَمَلُ اَلصّٰالِحُ یَرْفَعُهُ وَ اَلَّذِینَ یَمْکُرُونَ اَلسَّیِّئٰاتِ لَهُمْ عَذٰابٌ شَدِیدٌ وَ مَکْرُ أُولٰئِکَ هُوَ یَبُورُ (۱۰) وَ اَللّٰهُ خَلَقَکُمْ مِنْ تُرٰابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَکُمْ أَزْوٰاجاً وَ مٰا تَحْمِلُ مِنْ أُنْثیٰ وَ لاٰ تَضَعُ إِلاّٰ بِعِلْمِهِ وَ مٰا یُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ وَ لاٰ یُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلاّٰ فِی کِتٰابٍ إِنَّ ذٰلِکَ عَلَی اَللّٰهِ یَسِیرٌ (۱۱) وَ مٰا یَسْتَوِی اَلْبَحْرٰانِ هٰذٰا عَذْبٌ فُرٰاتٌ سٰائِغٌ شَرٰابُهُ وَ هٰذٰا مِلْحٌ أُجٰاجٌ وَ مِنْ کُلٍّ تَأْکُلُونَ لَحْماً طَرِیًّا وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْیَةً تَلْبَسُونَهٰا وَ تَرَی اَلْفُلْکَ فِیهِ مَوٰاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (۱۲)
آن کس که باشد که خواهد عزت را پس مر خدا راست عزت همگی بسوی او بالا می‌رود سخن پاکیزه و کرداری شایسته بالا می‌برد آن را و آنان که می‌اندیشند بدیها را از برای ایشانست عذابی سخت و حیله آنها او ناچیز می‌شود (۱۰) و خدا آفرید شما را از خاک پس از نطفه پس گردانید شما را جفتها و بر نمی‌دارد هیچ مؤنثی و نمی‌نهد جز بعلم او و عمر داده نمی‌شود هیچ عمر داده شده را و کم کرده نمی‌شود از عمرش جز آنکه در کتاب است بدرستی که آن بر خدا آسانست (۱۱) و یکسان نیستند دو دریا این شیرینست بسیار شیرین که گواراست آشامیدنش و این شوریست بسیار شور تلخ مزه و از همه می‌خورند گوشتی تازه و بیرون می‌آورند پیرایه که می‌پوشند آن را و می‌بینی کشتیها را در آن شکافنده‌های آب بسینه تا بجویید از احسانش و باشید که شما شکر کنید (۱۲)
هر که خواهد عزّت و قدر و علوّپس بود عزّت خدا را بی غلو
هست عزّت یعنی اندر طاعتشبنده می گردد عزیز از عزّتش
سوی او بالا رود گفتار پاکفعل نیک آن را برد سوی سماک
گفت طیّب را به سوی حضرتشمی دهد اعمال صالح رفعتش
حمد و تسبیح است و تهلیل آن کلامیا که هر گ فتار حق در هر مقام
وآن کسان کاندیشه های بد کننداندر آزار رسول ارجمند
هستشان در آخرت رنجی شدیدمکرشان هم فاسد آید در امید
حق شما را خلق فرمود از تراببعد از آن از نطفه اندر انقلاب
بعد از آن با یکدگر گرداند جفتمرد و زن را آشکارا نی نهفت
می نگیرد حمل و ننهد حمل زنجز که می داند مر آن را ذوالمنن
صاحب عمری نیابد عمر هیچهم ز عمرش کم نگردد در بسیج
جز که آن مرقوم باشد در کتابلوح محفوظ اعنی اندر انتخاب
قصر و طول عمر در برنا و پیرذَلِکَ إنَّ عَلَی االلهِ یَسِیر
مستوی نبوند دو دریا دگرآب شیرین و آب شور اندر نظر
آن یکی عَذْب فُرَات اندر مزاجبرخورنده وآن دگر مِلْح أجَاج
زین دو دریا می خورید از هر یکیلحم تازه ماهی اعنی بی شکی
زآن برون آرید چون پر مایه هالؤلؤ و مرجان پی پیرایه ها
تا بپوشید آن شما یعنی زنانحلیه ها و زیور اندر هر زمان
می ببینی فُلکها را در مرورکه شتابند و شکافند آن بحور
در تجارت تا ز بخشش های اورزقها جویید اندر جستجو
تا شما شاید مگر شاکر شویددر چنین نعمت به حق حاضر شوید