۵- آیات ۶۲ تا ۷۴
أَ ذٰلِکَ خَیْرٌ نُزُلاً أَمْ شَجَرَةُ اَلزَّقُّومِ (۶۲) إِنّٰا جَعَلْنٰاهٰا فِتْنَةً لِلظّٰالِمِینَ (۶۳) إِنَّهٰا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِی أَصْلِ اَلْجَحِیمِ (۶۴) طَلْعُهٰا کَأَنَّهُ رُؤُسُ اَلشَّیٰاطِینِ (۶۵) فَإِنَّهُمْ لَآکِلُونَ مِنْهٰا فَمٰالِؤُنَ مِنْهَا اَلْبُطُونَ (۶۶) ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَیْهٰا لَشَوْباً مِنْ حَمِیمٍ (۶۷) ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَی اَلْجَحِیمِ (۶۸) إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبٰاءَهُمْ ضٰالِّینَ (۶۹) فَهُمْ عَلیٰ آثٰارِهِمْ یُهْرَعُونَ (۷۰) وَ لَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَکْثَرُ اَلْأَوَّلِینَ (۷۱) وَ لَقَدْ أَرْسَلْنٰا فِیهِمْ مُنْذِرِینَ (۷۲) فَانْظُرْ کَیْفَ کٰانَ عٰاقِبَةُ اَلْمُنْذَرِینَ (۷۳) إِلاّٰ عِبٰادَ اَللّٰهِ اَلْمُخْلَصِینَ (۷۴)
آیا آن بهتر است در مایه ضیافت یا درخت زقوم (۶۲) بدرستی که ما گردانیدیم آن را بلائی برای ستمکاران (۶۳) بدرستی که درختی است که بیرون میآید در قعر دوزخ (۶۴) که شکوفهاش گویا که سرهای دیوهاست (۶۵) پس بدرستی که ایشان هر آینه خورندگانند از آن پس پرکنندگانند از آن شکمها را (۶۶) پس بدرستی که مر ایشانراست بر آن هر آینه آمیختنی از آب گرم (۶۷) پس بدرستی که بازگشت ایشانست هر آینه بسوی دوزخ (۶۸) بدرستی که ایشان یافتند پدرانشان را گمراهان (۶۹) پس ایشان بر اثرهاشان بشتاب میروند (۷۰) و بحقیقت گمراه شدند پیش از ایشان اکثر پیشینیان (۷۱) و بحقیقت فرستادیم در ایشان بیمکنندگان (۷۲) پس بنگر چگونه بود انجام بیمکردهشدگان (۷۳) جز بندگان خدا که خالصکردهشدگانند (۷۴)
این نعیم آیا بُد است اندر نزولیا درخت شوم زقوم از حصول
ما بگرداندیم آن را امتحانبهر استمکارگان اندر جهان
آن شجر در بیخ دوزخ رسته استهر ستمگر بهر خویش آن جسته است
میوه اش یا خوشه هایش گوییاهست سرهای شیاطین در لقا
در عرب باشد درختی کش ثمربس کریه است و قبیح اندر نظر
اندر اعراب آن درخت از مستمرهست بر رأس الشیاطین مشتهر
زآن سبب پروردگار لم یزلزد بر آن زقوم دوزخ را مثل
أهلُهَا فَإنَّهُم لَأکِلُونکُلُّهُم فَمَالِؤنَ مِنْهَا الْبُطُون
پس مر ا یشان را بر آن آمیختنز آب گرم دوزخ است اندر زمن
پس ز بعد از صرف زقوم و حمیمهست مر برگشتشان سوی جحیم
این است زآن کآبائشان را یافتندضال و بر آثارشان بشتافتند
پیش از ایشان اکثر از پیشینیانخود شدند ایشان به گمراهی نشان
ما فرستادیم بر وجه یقینز انبیاء اندر میانشان منذرین
پس نگر تا بوده چون انجام کارمنذرین را از عذاب کردگار
جز عباد االله مخلص بالیقینپاک گشته گشتگان از شرک و کین