۲- آیات ۶ تا ۷
خَلَقَکُمْ مِنْ نَفْسٍ وٰاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهٰا زَوْجَهٰا وَ أَنْزَلَ لَکُمْ مِنَ اَلْأَنْعٰامِ ثَمٰانِیَةَ أَزْوٰاجٍ یَخْلُقُکُمْ فِی بُطُونِ أُمَّهٰاتِکُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ فِی ظُلُمٰاتٍ ثَلاٰثٍ ذٰلِکُمُ اَللّٰهُ رَبُّکُمْ لَهُ اَلْمُلْکُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ فَأَنّٰی تُصْرَفُونَ (۶) إِنْ تَکْفُرُوا فَإِنَّ اَللّٰهَ غَنِیٌّ عَنْکُمْ وَ لاٰ یَرْضیٰ لِعِبٰادِهِ اَلْکُفْرَ وَ إِنْ تَشْکُرُوا یَرْضَهُ لَکُمْ وَ لاٰ تَزِرُ وٰازِرَةٌ وِزْرَ أُخْریٰ ثُمَّ إِلیٰ رَبِّکُمْ مَرْجِعُکُمْ فَیُنَبِّئُکُمْ بِمٰا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذٰاتِ اَلصُّدُورِ (۷)
آفرید شما را از نفسی واحد پس برگردانید از آن جفتش را و فرو فرستاد برای شما از شتر و گاو و گوسفند هشت جفت می‌آفریند شما را در شکمهای مادرانتان آفریدنی از بعد آفریدنی در تاریکیهای سه‌گانه اینست خدا پروردگار شما مر او را پادشاهی نیست الهی جز او پس کجا برگردانیده می‌شوید (۶) اگر کافر می‌شوید پس بدرستی که خدا بی‌نیاز است از شما و نمی‌پسندد برای بندگانش کفر را و اگر شکر کنید می‌پسندد و آن را برای شما و بر نمی‌دارد بردارنده بار گناه دیگری را پس بسوی پروردگار شماست بازگشت شما پس خبر دهد شما را به آنچه بودید که می‌کردید بدرستی که او داناست بذات سینه‌ها (۷)
خلقتان کرد او ز نفس واحدهزو بگردانید هم در فایده
زوج او یعنی که حوا را پدیدیعنی او را از همان نفس آفرید
کرد هم ایجاد از بهر شمااو ز اَنعام شما نی ز اقتضا
یعنی از میش و بز و گاو و شترکرد خلق از بهرتان افزون و پر
مر شما را در بطون اُمّهاتخلق بعد از خلق سازد با ثبات
نطفه را یعنی نماید علقه آنعلقه را هم مُضغه و آن را استخوان
در سه ظلمت صلب و بطن و هم رحمپس رهانید از جهات منظلم
آنکه کرد او خلق این اشیاء چنینآفرینندة شما باشد یقین
ملک زآنِ او و شاهی خاص اوبل به هستی لا اله غیرهُ
پس کجا گردید گردانیده بازاز ره توحید و حق جز بر مجاز
پس اگر کافر شوید ای مردمانیا نگردانید بر شکرش زبان
از شما پس بی نیاز است آن خدابر عبادش نیست بر کفر او رضا
ور سپاس آرید بپسندد خدابر شما آن را نه بر خود ز اقتضا
یعنی او محتاج شکر از خلق نیستبلکه خود شکر از شروط بندگی است
برندارد هیچ بردارنده ایوزر دیگر گر به عقل ارزنده ای
پس شما را جای برگشت است همسوی آن پروردگار ذوالکرم
پس شما را می دهد آنجا خبرزآنچه کردید اندر این دنیا دگر
پس جزاء بدهد شما را بی قصورکآگه است او جمله بر سرّ صدور