۱۰- آیات ۵۹ تا ۶۴
إِنَّ اَلسّٰاعَةَ لَآتِیَةٌ لاٰ رَیْبَ فِیهٰا وَ لٰکِنَّ أَکْثَرَ اَلنّٰاسِ لاٰ یُؤْمِنُونَ (۵۹) وَ قٰالَ رَبُّکُمُ اُدْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ إِنَّ اَلَّذِینَ یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبٰادَتِی سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دٰاخِرِینَ (۶۰) اَللّٰهُ اَلَّذِی جَعَلَ لَکُمُ اَللَّیْلَ لِتَسْکُنُوا فِیهِ وَ اَلنَّهٰارَ مُبْصِراً إِنَّ اَللّٰهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَی اَلنّٰاسِ وَ لٰکِنَّ أَکْثَرَ اَلنّٰاسِ لاٰ یَشْکُرُونَ (۶۱) ذٰلِکُمُ اَللّٰهُ رَبُّکُمْ خٰالِقُ کُلِّ شَیْ‌ءٍ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ فَأَنّٰی تُؤْفَکُونَ (۶۲) کَذٰلِکَ یُؤْفَکُ اَلَّذِینَ کٰانُوا بِآیٰاتِ اَللّٰهِ یَجْحَدُونَ (۶۳) اَللّٰهُ اَلَّذِی جَعَلَ لَکُمُ اَلْأَرْضَ قَرٰاراً وَ اَلسَّمٰاءَ بِنٰاءً وَ صَوَّرَکُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَکُمْ وَ رَزَقَکُمْ مِنَ اَلطَّیِّبٰاتِ ذٰلِکُمُ اَللّٰهُ رَبُّکُمْ فَتَبٰارَکَ اَللّٰهُ رَبُّ اَلْعٰالَمِینَ (۶۴)
بدرستی که قیامت هر آینه آینده است نیست شکی در آن و لیکن اکثر مردمان ایمان نمی‌آورند (۵۹) و گفت پروردگار شما بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را بدرستی که آنان که سرکشی می‌کنند از عبادت من زود باشد که داخل شوند دوزخ را ذلیلان (۶۰) خداست آنکه گردانید برای شما شب را تا آرام گیرید در آن و روز را بینش بخش بدرستی که خدا هر آینه صاحب فضل است بر مردمان و لیکن بیشترین مردمان شکر نمی‌کنند (۶۱) آنست خدا پروردگار شما آفرینندۀ همه چیز نیست خدایی مگر او پس بکجا برگردانیده می‌شوید (۶۲) همچنین برگردانیده می‌شوند آنان که بودند بآیتهای خدا انکار می‌ورزیدند (۶۳) خداست که گردانید برای شما زمین را آرام گاهی و آسمان را بنائی و تصویر کرد شما را پس خوب ساخت پیکر شما را و روزی داد شما را از پاکیزه‌ها آنست خدا پروردگار شما پس افزون آمد خدا را که پروردگار جهانیان است (۶۴)
خود قیامت بی گمان آینده استنیست شک در وی کس ار داننده است
لیک بسیاری ز مردم نگروندزآنکه نی در راه فکرت رهروند
گفت آن پروردگار ماسویمی بخوانید از عبودیّت مرا
تا اجابت من کنم گر مقتضی استخارج از حکمت مر آن یعنی که نیست
با تو گویم نکته ای در این مقامخوان خدا را در حوائج والسلام
گر که او را خوانی از قلب و ضمیررفت میل نفست از دل ناگزیر
خوان مرا گفت او، نه میل نفس رامستجاب از نفس کی گردد دعا
یا شما خوانید بر یکتایی اماجر تا یابید از دارایی ام
هر شود از طاعت من سرکش اوزود آید در جحیم و آتش او
داخِرین یعنی ذلیل و خوار و پستسرکش اندر نار دوزخ وارد است
مر خدای بر حق است آن کآفریدبر شما شب تا در آن ساکن شوید
روز را هم آفرید اینسان عیانچیزها را تا ببینید اندر آن
هم به حاجت ها کنید از ره شتابهم معاش خود نمایید اکتساب
لیک زین باشند اکثر ناسپاساندکند از مردمان نعمت شناس
آن خدا کو آفرینندة شماستخالق هر چیزی او بر مقتضاست
غیر آن یکتای پاک از چند و چوننیست معبودی فَأنَّی تُؤْفَکُون
همچنین از دین شما گشتید بربازگردانیده گشتند از بتر
آن کسانی که به آیات خدابودشان انکار از جهل و عمی
آن خدای بر حق است او کز اثربر شما کرد این زمین را مستقر
هم بنائی چرخ را برداشتهقبّه ای بالای ارض افراشته
ساخت تصویر شما را مو به موکرد صورتهایتان را پس نکو
داد روزی بر شما از طیّباتپاک و خوش یعنی ز حیوان و نبات
آنکه باشد، فاعل اینها خداپرورنده و آفرینندة شما
پس بود برتر خدایی کز یقینباشد او پروردگار عالمین