۱۲- آیات ۶۹ تا ۷۸
أَ لَمْ تَرَ إِلَی اَلَّذِینَ یُجٰادِلُونَ فِی آیٰاتِ اَللّٰهِ أَنّٰی یُصْرَفُونَ (۶۹) اَلَّذِینَ کَذَّبُوا بِالْکِتٰابِ وَ بِمٰا أَرْسَلْنٰا بِهِ رُسُلَنٰا فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ (۷۰) إِذِ اَلْأَغْلاٰلُ فِی أَعْنٰاقِهِمْ وَ اَلسَّلاٰسِلُ یُسْحَبُونَ (۷۱) فِی اَلْحَمِیمِ ثُمَّ فِی اَلنّٰارِ یُسْجَرُونَ (۷۲) ثُمَّ قِیلَ لَهُمْ أَیْنَ مٰا کُنْتُمْ تُشْرِکُونَ (۷۳) مِنْ دُونِ اَللّٰهِ قٰالُوا ضَلُّوا عَنّٰا بَلْ لَمْ نَکُنْ نَدْعُوا مِنْ قَبْلُ شَیْئاً کَذٰلِکَ یُضِلُّ اَللّٰهُ اَلْکٰافِرِینَ (۷۴) ذٰلِکُمْ بِمٰا کُنْتُمْ تَفْرَحُونَ فِی اَلْأَرْضِ بِغَیْرِ اَلْحَقِّ وَ بِمٰا کُنْتُمْ تَمْرَحُونَ (۷۵) اُدْخُلُوا أَبْوٰابَ جَهَنَّمَ خٰالِدِینَ فِیهٰا فَبِئْسَ مَثْوَی اَلْمُتَکَبِّرِینَ (۷۶) فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اَللّٰهِ حَقٌّ فَإِمّٰا نُرِیَنَّکَ بَعْضَ اَلَّذِی نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّیَنَّکَ فَإِلَیْنٰا یُرْجَعُونَ (۷۷) وَ لَقَدْ أَرْسَلْنٰا رُسُلاً مِنْ قَبْلِکَ مِنْهُمْ مَنْ قَصَصْنٰا عَلَیْکَ وَ مِنْهُمْ مَنْ لَمْ نَقْصُصْ عَلَیْکَ وَ مٰا کٰانَ لِرَسُولٍ أَنْ یَأْتِیَ بِآیَةٍ إِلاّٰ بِإِذْنِ اَللّٰهِ فَإِذٰا جٰاءَ أَمْرُ اَللّٰهِ قُضِیَ بِالْحَقِّ وَ خَسِرَ هُنٰالِکَ اَلْمُبْطِلُونَ (۷۸)
آیا ندیدی بسوی آنان که منازعه می‌کنند در آیتهای خدا که بکجا برگردانیده می‌شوند (۶۹) آنان که تکذیب نمودند کتاب را و آنچه را فرستادیم بآن رسولانمان را پس زود باشد که بدانند (۷۰) هنگامی که غلهاست در گردنهای ایشان و زنجیرها کشیده می‌شوند (۷۱) در آب گرم پس در آتش انداخته می‌شوند (۷۲) پس گفته شود مر ایشان را کجاست بودید که شریک می‌ساختید (۷۳) از غیر خدا گفتند گم شدند از ما بلکه نبودیم که می‌خواندیم از پیش چیزی را همچنین اضلال می‌کند خدا کافران را (۷۴) آن بسبب آنست که بودید شادمانی می‌کردید در زمین بناحق و بسبب آنچه بودید که می‌نازیدید (۷۵) داخل شوید در درهای دوزخ جاودانیان در آن پس بد است مقام تکبرکنندگان (۷۶) پس صبر کن بدرستی که وعده خدا حق است پس یا می‌نمائیم ترا برخی از آنچه وعده می‌دهیم ایشان را یا متوفی می‌سازیم ترا پس بسوی ما بازگردانیده می‌شوند (۷۷) و بتحقیق فرستادیم رسولانی را پیش از تو از ایشان کس است که خواندیم قصه ایشان را بر تو از ایشان کسی است که نخواندیم بر تو و نسزد مر رسولی را که بیاورد آیتی مگر باذن خدا پس چون بیاید فرمان خدا حکم کرده شود بحق و زیان می‌کنند آنجا باطل‌کیشان (۷۸)
ننگری آیا بر ایشان که جدلاندر آیات االله آرند از دغل
تا چسان گردانده ایشان میشوندبر علاوه کآیتی را نگروند
داشتند ایشان همانا بر دروغهم رسول و هم کتاب با فروغ
وآنچه را که بر رسولان داده ایمبهر آن بر خلق بفرستاده ایم
وحی و تنزیل است و حکم آن در نظامزود پس باشد که دانند آن تمام
چونکه در اعناقشان غلها نهیموَالسلَسِلُ یُسحَبُونَ فِی الْحَمِییم
پس شوند ایشان در آتش سوختهآتشی ز اخلاق بد افروخته
پس بگویند آن ملایک، چون شدندآن خدایانتان که غیر از حق بُدند
می بگویند آن کسان، گشتند گمآن همه افسانه بود و اُشتلم
بلکه ظاهر شد نبودند ایچ چیزما غلط پنداشتیم از بی تمیز
لَّم نَکُن نَّدعُواْ إلَی مِن قَبلُ شَیءبودمان اندر گمان اینگونه کی
کافران را واگذارد حق چنینپس ملایکشان بگویند از کمین
این عذاب امروزتان گردید فرضشاد چون بودید در دنیا به ارض
غیر حق می بودتان آن انبساطوآنچه می کردید در دنیا نشاط
از وقوع رنج و کُرهی بر رسلمی شکفتید استماعش را چو گل
مؤمنان را دل شود ز اندوه آبچونکه خوانند آن بلایا در کتاب
بارالهی شادی ما در جهانکن بدان سان که تو باشی شاد از آن
نی کز آن شادی تو باشی نارضابر تو زآن گیرم پناه ای ذوالعطا
نک درآیید اندر ابواب جحیمواندر آن باشید جاویدان مقیم
بس بد است آرامگاه سرکشاناز خصال بد که بودند اندر آن
پس تو می کن صبر بر جور فرقای پیمبر إنَّ وَعدَ االلهِ حَق
پس نماییم ار تو را بعضی از آنکه بر ایشان وعده دادیم آن چنان
یا بمیرانیمت ار زآن پیشترپس به ما گردند باز ایشان دگر
ما فرستادیم بر نام و نشانپیشتر از تو بسی پیغمبران
بعضی از ایشان بوند آنها که مابر تو فرمودیم قصه هر کجا
بعض دیگر را نخواندستیم همقصۀ ایشان تو را از بیش و کم
می نبد پیغمبری را در نسقکآیتی آرد بدون اذن حق
پس چو آمد امر حق حکمی به راستمیشود بین دو قوم این بر سزاست
مؤمنانند آن دو قوم و کافرانو اهل بطلان می کنند آنجا زیان