۳- آیات ۱۵ تا ۱۸
فَأَمّٰا عٰادٌ فَاسْتَکْبَرُوا فِی اَلْأَرْضِ بِغَیْرِ اَلْحَقِّ وَ قٰالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنّٰا قُوَّةً أَ وَ لَمْ یَرَوْا أَنَّ اَللّٰهَ اَلَّذِی خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَ کٰانُوا بِآیٰاتِنٰا یَجْحَدُونَ (۱۵) فَأَرْسَلْنٰا عَلَیْهِمْ رِیحاً صَرْصَراً فِی أَیّٰامٍ نَحِسٰاتٍ لِنُذِیقَهُمْ عَذٰابَ اَلْخِزْیِ فِی اَلْحَیٰاةِ اَلدُّنْیٰا وَ لَعَذٰابُ اَلْآخِرَةِ أَخْزیٰ وَ هُمْ لاٰ یُنْصَرُونَ (۱۶) وَ أَمّٰا ثَمُودُ فَهَدَیْنٰاهُمْ فَاسْتَحَبُّوا اَلْعَمیٰ عَلَی اَلْهُدیٰ فَأَخَذَتْهُمْ صٰاعِقَةُ اَلْعَذٰابِ اَلْهُونِ بِمٰا کٰانُوا یَکْسِبُونَ (۱۷) وَ نَجَّیْنَا اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ کٰانُوا یَتَّقُونَ (۱۸)
پس اما عاد پس سرکشی کردند در زمین بناحق و گفتند کیست سخت‌تر از ما در توانایی آیا نه دیدند که خدایی که آفرید ایشان را اوست سخت‌تر از ایشان در توانایی و بودند آیتهای ما را انکار می‌کردند (۱۵) پس فرستادیم بر ایشان بادی پر خروش در روزهای شوم تا بچشانیمشان عذاب خواری در زندگانی دنیا و هر آینه عذاب آخرت خوارکننده‌تر است و ایشان یاری کرده نشوند (۱۶) و اما ثمود پس هدایت کردیم ایشان را پس اختیار کردند کوری را بر هدایت پس گرفت ایشان را صاعقه عذاب خواری بسبب آنچه بودند کسب می‌کردند (۱۷) و نجات دادیم آنان را که ایمان آوردند و بودند پرهیز می‌کردند (۱۸)
«در بیان قصه عاد و ثمود »
عاد پس اما به ارض از غیر حقسرکشی کردند در نظم و نسق
می بگفتند از توانایی ز ماسخت تر کبود هم از مال و نوا
می ندانستند اوشان کآفریدسختتر باشد به قوّت نزد دید
می بُدند ایشان به آیت های ماآنکه می کردند انکار از عمی
پس فرستادیم بادی سهمناککه ز آوازش شدند ایشان هلاک
یا که بادی سرد کز سردی آنجملگی مردند در بیت و دکان
اندر ایّامی که نحس و شوم بودبهر ایشان دوزخ معلوم بود
چون خدا خواهد به قومی رنج و ضربهرشان بادی فرستد بی مطر
ور که بارانی فرستد بی ز بادآن نشان رحمت آمد بر عباد
اندر آن ایّام باد آمد چنانتا چشانیم از عذاب خزیشان
رنج و خواری در حیات دنیویزآن بود اخزی عذاب اخروی
هم نه ز ایشان هیچ کس یاری کندهم نه دفع رنج و ناداری کند
هم ثمود اما پس ایشان را دلیلما شدیم اندر هدایت بر سبیل
برگزیدندی پس ایشان نزد خواستجهل و کوری را مگر بر راه راست
پس فرا بگرفتشان مر صاعقهاز عَذابُ الْهُونْ به وقت بارقه
زآنچه می کردند کسب اندر سببرنج صالح، عقر ناقه در طلب
هم رهاندیم اهل دین را از نقمزآنکه پرهیزنده بودند از ظلم