۳- آیات ۳۰ تا ۳۹
وَ لَقَدْ نَجَّیْنٰا بَنِی إِسْرٰائِیلَ مِنَ اَلْعَذٰابِ اَلْمُهِینِ (۳۰) مِنْ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ کٰانَ عٰالِیاً مِنَ اَلْمُسْرِفِینَ (۳۱) وَ لَقَدِ اِخْتَرْنٰاهُمْ عَلیٰ عِلْمٍ عَلَی اَلْعٰالَمِینَ (۳۲) وَ آتَیْنٰاهُمْ مِنَ اَلْآیٰاتِ مٰا فِیهِ بَلٰؤُا مُبِینٌ (۳۳) إِنَّ هٰؤُلاٰءِ لَیَقُولُونَ (۳۴) إِنْ هِیَ إِلاّٰ مَوْتَتُنَا اَلْأُولیٰ وَ مٰا نَحْنُ بِمُنْشَرِینَ (۳۵) فَأْتُوا بِآبٰائِنٰا إِنْ کُنْتُمْ صٰادِقِینَ (۳۶) أَ هُمْ خَیْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَ اَلَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ أَهْلَکْنٰاهُمْ إِنَّهُمْ کٰانُوا مُجْرِمِینَ (۳۷) وَ مٰا خَلَقْنَا اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضَ وَ مٰا بَیْنَهُمٰا لاٰعِبِینَ (۳۸) مٰا خَلَقْنٰاهُمٰا إِلاّٰ بِالْحَقِّ وَ لٰکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لاٰ یَعْلَمُونَ (۳۹)
و بتحقیق نجات دادیم بنی اسرائیل را از عقوبت خوارکننده (۳۰) از فرعون بدرستی که او بود برتری جوینده از اسراف‌کنندگان (۳۱) و بتحقیق اختیار کردیم ایشان را بر دانشی بر جهانیان (۳۲) و دادیمشان از آیتها آنچه بود در آن نعمتی آشکار (۳۳) بدرستی که اینها هر آینه می‌گویند (۳۴) نیست آن جز مردنمان نخست و نباشیم ما زنده‌کرده‌شوندگان (۳۵) پس بیاورید پدران ما را اگر هستید راستگویان (۳۶) آیا ایشان بهترند یا قوم تبع و آنان که بودند پیش از ایشان هلاک کردیم ایشان را بدرستی که ایشان بودند گناهکاران (۳۷) و نیافریدیم آسمانها و زمین را و آنچه میان آن دوتاست بازی‌کنندگان (۳۸) نیافریدیم آن دو را مگر بحق و لکن اکثر ایشان نمی‌دانند (۳۹)
خود نمودیم آل اسرائیل رااز عذاب خوار سازنده رها
که بُد از فرعونشان بسیار و بدبود او عالی و بگذشته ز حد
برگزیدیم او و قومش را چنیناز ره دانش بر اهل عالمین
علم یعنی بودمان از ماسبقکه به فضلند این جماعت مستحق
وز نشانهاشان بدادیم از قرارآنچه در آن نعمتی بود آشکار
مر بلاء را خواند نعمت زآنکه آنهر کسی را هست مانا امتحان
می بگویند این گروه اعنی قریشدر جواب مؤمنان ز انکار و طیش
نیست آخر کار ما اندر عیانجز که از مرگ نخستین در جهان
بعد از این نبود حیاتی نیست شکزنده هم ما می نگردیم ایچ یک
گر شما باشید در این راستگوآورید آباء ما را رو به رو
بهترند آیا قریش اندر سندیا که قوم تُبع از روی عدد
وآن کسان کز قوم تُبع نیز پیشبوده اند و در عدد ز اندازه بیش
ما نمودیم آن جماعت را تباهچون ز حد بگذشته بودند از گناه
بوده تُبع حق پرست و خوب اوکنیتش مانا ابو ایوب او
خود مسلمان بوده است و حق پرستقوم او دور از خِرد، مغرور و مست
حال او گر خواهی از تاریخ خواننیست در این نظم گنجا شرح آن
نافریدیم این سماوات و زمینوآنچه باشد بین آنها لَا عبین
نافریدیم این دو را الاّ به حقلیک نادانند اکثر زین نسق