۵- آیات ۲۷ تا ۳۲
وَ لِلّٰهِ مُلْکُ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ یَوْمَ تَقُومُ اَلسّٰاعَةُ یَوْمَئِذٍ یَخْسَرُ اَلْمُبْطِلُونَ (۲۷) وَ تَریٰ کُلَّ أُمَّةٍ جٰاثِیَةً کُلُّ أُمَّةٍ تُدْعیٰ إِلیٰ کِتٰابِهَا اَلْیَوْمَ تُجْزَوْنَ مٰا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۲۸) هٰذٰا کِتٰابُنٰا یَنْطِقُ عَلَیْکُمْ بِالْحَقِّ إِنّٰا کُنّٰا نَسْتَنْسِخُ مٰا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۲۹) فَأَمَّا اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ فَیُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِی رَحْمَتِهِ ذٰلِکَ هُوَ اَلْفَوْزُ اَلْمُبِینُ (۳۰) وَ أَمَّا اَلَّذِینَ کَفَرُوا أَ فَلَمْ تَکُنْ آیٰاتِی تُتْلیٰ عَلَیْکُمْ فَاسْتَکْبَرْتُمْ وَ کُنْتُمْ قَوْماً مُجْرِمِینَ (۳۱) وَ إِذٰا قِیلَ إِنَّ وَعْدَ اَللّٰهِ حَقٌّ وَ اَلسّٰاعَةُ لاٰ رَیْبَ فِیهٰا قُلْتُمْ مٰا نَدْرِی مَا اَلسّٰاعَةُ إِنْ نَظُنُّ إِلاّٰ ظَنًّا وَ مٰا نَحْنُ بِمُسْتَیْقِنِینَ (۳۲)
و مر خدا راست پادشاهی آسمانها و زمین و روزی که قایم شود قیامت آن روز زیان می‌کنند باطل‌کیشان (۲۷) و بینی هر امتی را بزانو در آینده هر امتی خوانده می‌شود بکتابش آن روز جزا داده می‌شوید آنچه را بودید که می‌کردید (۲۸) اینست کتاب ما سخن می‌گوید بر شما بحق بدرستی که ما بودیم که می‌نوشتیم آنچه را بودید که می‌کردید (۲۹) پس اما آنان که ایمان آوردند و کردند کارهای شایسته پس داخل می‌سازد ایشان را پروردگارشان در رحمتش آنست آن کامیابی آشکار (۳۰) و اما آنان که کافر شدند آیا پس نبود آیتهای من که خوانده می‌شد بر شما پس سرکشی می‌کردید و بودید گروهی گناهکاران (۳۱) و چون گفته شود که وعده خدا حق است و قیامت نیست شکی در آن گوئید ندانیم چیست قیامت گمان نمی‌بریم مگر گمانی و نیستیم ما یقین دارندگان (۳۲)
باشد از حق شاهی ارض و سماقادر است او بر اعاده هر کجا
چون قیامت قائم آید مبطلوناندر آن روزند در خسران فزون
بینی آن روز از نشان قاعدههر گروهی را به زانو آمده
یا که آن روزند فرقه فرقه خلقیا فراهم گشته در هم تنگ حلق
هر گروهی خوانده گردد با کتابوآن صحیفه است از عملها در حساب
پس جزاء داده شوید امروز هانزآنچه کردید از عملها در جهان
این کتاب ماست کاینک هِشته اندمر کرام الکاتبین بنوشته اند
یعنی این طومار اعمال شماستکه ز امر ما نوشته شد به راست
بر شما باشد گوَه گوید سخنبر درستی هر چه کرده مرد و زن
خود به استنساخ اعمال شماامر فرمودیم کردید آنچه را
پس کسان که مؤمنند ایشان به حقکرده اند اعمال نیکو از فرق
آورد در رحمتش پروردگاررستگاری ای بود این آشکار
وآن کسان که بر خدا کافر شدندپس ملایکشان چنین گویند چند
بر شما نامد رسولان هر کجاخوانده ز ایشان تا شود آیات ما
پس شما کردید اِباء بی اشتباهفرقه ای بودید ساعی در گناه
وَإذَا قِیلَ إنَّ وَعدَ االلهِ حَقهم قیامت نیست در وی ریب و دق
پس شما گفتید این معلوم نیستما قیامت را نمیدانیم چیست
نیست ما را هیچ ظنّی اندر اینجز گمانی که بود دور از یقین
ما نه از مُستَیقِنِینیم اندر آندر شما هم بلکه داریم این گمان
بر شما هم نیست یعنی این یقینظنّمان در حقتان باشد چنین