۲- آیات ۱۵ تا ۲۳
إِنَّ اَلْمُتَّقِینَ فِی جَنّٰاتٍ وَ عُیُونٍ (۱۵) آخِذِینَ مٰا آتٰاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ کٰانُوا قَبْلَ ذٰلِکَ مُحْسِنِینَ (۱۶) کٰانُوا قَلِیلاً مِنَ اَللَّیْلِ مٰا یَهْجَعُونَ (۱۷) وَ بِالْأَسْحٰارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ (۱۸) وَ فِی أَمْوٰالِهِمْ حَقٌّ لِلسّٰائِلِ وَ اَلْمَحْرُومِ (۱۹) وَ فِی اَلْأَرْضِ آیٰاتٌ لِلْمُوقِنِینَ (۲۰) وَ فِی أَنْفُسِکُمْ أَ فَلاٰ تُبْصِرُونَ (۲۱) وَ فِی اَلسَّمٰاءِ رِزْقُکُمْ وَ مٰا تُوعَدُونَ (۲۲) فَوَ رَبِّ اَلسَّمٰاءِ وَ اَلْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مٰا أَنَّکُمْ تَنْطِقُونَ (۲۳)
بدرستی که پرهیزکارانند در بهشتهایی و چشمه‌سارهایی (۱۵) فراگیرندگان آنچه دارد ایشان را پروردگارشان که ایشان بودند پیش از آن نیکوکاران (۱۶) بودند که اندکی از شب خواب می‌کردند (۱۷) و در سحرها ایشان آمرزش می‌خواستند (۱۸) و بود در اموالشان بهره برای سؤال کننده و محروم (۱۹) و در زمین آیتهاست برای یقین‌کنندگان (۲۰) و در خودهاتان آیا پس نمی‌بینید (۲۱) و در آسمانست روزی شما و آنچه وعده کرده می‌شوید (۲۲) پس بپروردگار آسمان و زمین که آن هر آینه حق است مثل آنکه شما سخن می‌گویید (۲۳)
و اهل تقوی از فیوض ساریهدر بهشتند و عیون جاریه
جمله باشند از فرا گیرندگاندادة حق را ز روی امتنان
پیش از این بودند ایشان نیک کارخوابشان کم بود در شبهای تار
در مناجات و تضرّع جمله شببوده در اسحار آمرزش طلب
همچنین در مالهاشان با نسقبوده بهر سائل و محروم حق
مر نشانی هاست حق را در زمیننزد قدرت ها ز بهر موقنین
از بساطت وز معادن وز عیونهم ز حیوانات ز احصاء فزون
از طیور و از بهائم وز سباعحاصل از هر یک هزاران انتفاع
همچنین در نفسهاتان ز امتیاززو نشانی هاست گر بینید باز
پس شما می ننگرید آیا در اینتا کنید از هستی صانع یقین
هم یقین در رزقتان گردد فزونفِی السمَآءِ رِزقُکُم مَاتُوعَدُون
پس قسم بر خالق ارض و سمااوست حق چون حرف گفتن از شما