۲- آیات ۶ تا ۸
قُلْ یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ هٰادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّکُمْ أَوْلِیٰاءُ لِلّٰهِ مِنْ دُونِ اَلنّٰاسِ فَتَمَنَّوُا اَلْمَوْتَ إِنْ کُنْتُمْ صٰادِقِینَ (۶) وَ لاٰ یَتَمَنَّوْنَهُ أَبَداً بِمٰا قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ وَ اَللّٰهُ عَلِیمٌ بِالظّٰالِمِینَ (۷) قُلْ إِنَّ اَلْمَوْتَ اَلَّذِی تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلاٰقِیکُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلیٰ عٰالِمِ اَلْغَیْبِ وَ اَلشَّهٰادَةِ فَیُنَبِّئُکُمْ بِمٰا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۸)
بگو ای آن کسانی که یهودیت اختیار کردند اگر ادعا می‌نمائید که شما دوستان خدائید از غیر مردمان پس آرزو کنید مرگ را اگر هستید راستگویان (۶) و آرزو نخواهند کرد آن را هرگز بسبب آنچه پیش می‌فرستاد دستهاشان و خدا داناست بستمکاران (۷) بگو بدرستی که آن مرگی که می‌گریزید از او پس بدرستی که آن ملاقات کننده شماست پس برگردانیده می‌شوید بعالم غیب و شهادت پس خبر خواهد داد شما را بآنچه بودید که می‌کردید (۸)
آمد آیت کای کسانی کاختیارهستتان دین یهود اندر قرار
دون مردم گر به زعم خود شمابر خدا هستید ابناء و اولیا
موت را خواهید پس گر صادقیدمر لقای ربِ خود را شایقید
آرزو نکنند هرگز لیک موتهست محض دعوی این گفتار و صوت
دستهاشان زآنچه بفرستاده پیشیعنی اعمالی که مردود است بیش
حق بود دانا بر استمکارگانوز بلاد ایمنی آوارگان
ای محمّد (ص) گو کز آن موتی کز اومیگریزید او کند ناچار رو
بر شما پس میرسد آن بی خلافدر وقوعش نیست تعطیل و گزاف
بازگردانیده گردید از قرارسوی آن دانای پنهان و آشکار
پس خبر بدهد بدآنچه می کنیدمر شما را آن خدای بی ندید
می دهد یعنی به نیک و بد جزاهر عمل را هست پاداشی سزا