۲- آیات ۴ تا ۷
إِنْ تَتُوبٰا إِلَی اَللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُکُمٰا وَ إِنْ تَظٰاهَرٰا عَلَیْهِ فَإِنَّ اَللّٰهَ هُوَ مَوْلاٰهُ وَ جِبْرِیلُ وَ صٰالِحُ اَلْمُؤْمِنِینَ وَ اَلْمَلاٰئِکَةُ بَعْدَ ذٰلِکَ ظَهِیرٌ (۴) عَسیٰ رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَکُنَّ أَنْ یُبْدِلَهُ أَزْوٰاجاً خَیْراً مِنْکُنَّ مُسْلِمٰاتٍ مُؤْمِنٰاتٍ قٰانِتٰاتٍ تٰائِبٰاتٍ عٰابِدٰاتٍ سٰائِحٰاتٍ ثَیِّبٰاتٍ وَ أَبْکٰاراً (۵) یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَکُمْ وَ أَهْلِیکُمْ نٰاراً وَقُودُهَا اَلنّٰاسُ وَ اَلْحِجٰارَةُ عَلَیْهٰا مَلاٰئِکَةٌ غِلاٰظٌ شِدٰادٌ لاٰ یَعْصُونَ اَللّٰهَ مٰا أَمَرَهُمْ وَ یَفْعَلُونَ مٰا یُؤْمَرُونَ (۶) یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ کَفَرُوا لاٰ تَعْتَذِرُوا اَلْیَوْمَ إِنَّمٰا تُجْزَوْنَ مٰا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۷)
اگر توبه کنید بسوی خدا پس بتحقیق که گشت دلهای شما دو تا و اگر هم پشت شوید بر او پس بدرستی که خدا اوست یاری دهنده جبرئیل و صالح مؤمنان و ملائکه بعد از آن نیز معین‌اند (۴) شاید پروردگارش اگر طلاق دهد شما را که عوض دهد شما را جفتها بهتر از شما زنان مسلمان زنانی که مؤمن‌اند زنان نماینده طاعت زنان توبه‌کننده زنان عنادکننده زنان هجرت گزین نادوشیزه و دوشیزه‌ای (۵) آنان که گرویده‌اید نگاهدارید خودتان و کسانتان را او آتش که زبانه‌اش مردمان و سنگهاست بر اوست ملائکه درشت سخت نافرمانی نمی‌کنند خدا را آنچه که امر کند ایشان را و می‌کنند آنچه که امر کرده شوند (۶) ای آنان که کافر شدید عذر نیاورید امروز جز این نیست که جزا داده می‌شوند آنچه بودید که می‌کردید (۷)
پس کنید ار توبه و گردید بازاز اذیت بر نبی و افشای راز
یافت گشته است آنچه از وجه طلبموجب توبه است بر ترک ادب
وآنچه گردیده است دلهای شماز امر واجب کوست حفظ رازها
ور شما هم پشت کردید ای دو زنخود بر آزار رسول ممتحن
پس خدا او راست مولی و معینجبرئیل و صالحی از مؤمنین
بعد حق یعنی که او را یاور استجبرئیل و پشت و عونش حیدر (ع) است
فرقتینند اندر این بر یکدلیکه بود خود صالح المؤمن علی (ع)
شاید آن پروردگار اندر سیاقگر زنان را مصطفی(ص) گوید طلاق
بدهد او را در عوض خالی ز شرّمر زنانی از شما شایسته تر
مسلمات و مؤمنات و تائباتعابدات و سائحات و ثیبّات
دختران با حجاب شرمناکهمچنین کز معصیت باشند پاک
مؤمنان دارید نفس خود نگاهو اهل خود را ز آتشی پر دود و آه
مردمان کز تاب آن سوزنده اندهم حجاره بر وی افروزنده اند
واندر آن آتش بوند افرشتگانبس غلاظ و بس شداد اندر عیان
هیچ عصیان ناورند ایشان کجازآنچه فرموده است ایشان را خدا
می کنند آن را که مأمور از حقنددر عذاب آنکه بس دور از حقند
ای کسانی که شما کافر شدیدناورید امروز عذر اینسان شدید
غیر از این نبود جزاء داده شویدآنچه را کاندر عمل آورده اید