۱- آیات ۱ تا ۱۲
بسم االله الرحمن الرحیم
إِذَا اَلسَّمٰاءُ اِنْفَطَرَتْ (۱) وَ إِذَا اَلْکَوٰاکِبُ اِنْتَثَرَتْ (۲) وَ إِذَا اَلْبِحٰارُ فُجِّرَتْ (۳) وَ إِذَا اَلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ (۴) عَلِمَتْ نَفْسٌ مٰا قَدَّمَتْ وَ أَخَّرَتْ (۵) یٰا أَیُّهَا اَلْإِنْسٰانُ مٰا غَرَّکَ بِرَبِّکَ اَلْکَرِیمِ (۶) اَلَّذِی خَلَقَکَ فَسَوّٰاکَ فَعَدَلَکَ (۷) فِی أَیِّ صُورَةٍ مٰا شٰاءَ رَکَّبَکَ (۸) کَلاّٰ بَلْ تُکَذِّبُونَ بِالدِّینِ (۹) وَ إِنَّ عَلَیْکُمْ لَحٰافِظِینَ (۱۰) کِرٰاماً کٰاتِبِینَ (۱۱) یَعْلَمُونَ مٰا تَفْعَلُونَ (۱۲)
بنام خدای بخشایندۀ مهربان
آن‌گاه که آسمان بشکافد (۱) و آن‌گاه که ستاره‌ها فرو ریزانیده شود (۲) و آن‌گاه که دریاها را بهم داده شود (۳) و آن‌گاه که قبرها زیر و زبر کرده شود (۴) و آن دهر نفسی آنچه را پیش فرستاده و باز پس داشت (۵) ای انسان چه چیز غره کرد ترا به پروردگارت که کریم است (۶) آنکه آفرید ترا پس تمام اجزا گردانید ترا پس اندام دادت (۷) در هر صورتی که خواست بهم آوردت (۸) نه چنین است بلکه تکذیب می‌نماید جزا را (۹) و بدرستی که بر شماست نگهبانان (۱۰) گرامیان نویسندگان (۱۱) می‌دانند آنچه را که می‌کنید (۱۲)
آن زمان که اشکافته گردد فلکمی بریزند این کواکب یک به یک
وآن زمان که بحر ها گردد روانگورها زیر و زبر گردد عیان
هر کسی داند چه بفرستاده پیشوآنچه از پس هِشته اندک یا که بیش
پس خطاب آید که ای آدم چه چیزغرّه بر رب کریمت کرد نیز
آن خدایی کآفریدت از عدمراست پس فرمودت از تقدیر هم
ساخت اعضایت همه عدل و نکوبر هر آن صورت که خود می خواست او
صورت و اعضاء و ترکیبت تماممعتدل آراست از تنظیم تام
گر کنی در خلقت خود یک نظرمی شناسی داده های دادگر
از غرور خویش پس باز ایستیدگر ز اصل خویش غافل نیستید
آن نباشد کایستید از کبر هینبل بود تکذیبتان بر یوم دین
مر شما را از ملایک حافظیندر عمل هست از کِرَاماً کَاتِبِین
آن بزرگانی که بنویسنده اندنامۀ اعمالتان از چون و چند
می بدانند آنچه را که می کنیدنیک و بد را می نویسند از پدید