غزل شمارهٔ ۱۳۳
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی پرده‌ای می‌پردازد که نماد جدایی و حجاب بین انسان و حقیقت‌های عمیق است. شاعر به زیبایی و پر معنای این پرده اشاره می‌کند و می‌گوید در پس این پرده، حقیقتی عمیق و مهیب نهفته است که انسان‌ها از آن غافل هستند. همچنین، به ناامیدی و درد عاشقان اشاره دارد که باید این پرده را کنار بزنند تا به حقیقت برسند. در نهایت، شاعر از خواننده می‌خواهد که از میل به دنیای مادی و طمع دوری کند و به سوی حقیقت بشتابد.
جنبیدن این پرده دل افروز گواهیستکندر پس این پرده پر از عربده ماهیست
هوش مصنوعی: حرکت این پرده‌ای که دل را شاد می‌کند، نشانهای است که در پشت این پرده، صدای نعرههایی از آبزیان وجود دارد.
بر صورت این پرده بزرگان شده حیرانوین خرده ندانسته که: در پرده چه شاهیست؟
هوش مصنوعی: بزرگان و افراد مهم در مقابل این پرده گیج و حیران شدهاند و نمیدانند که در پشت این پرده چه شخصیتی باعظمتی وجود دارد.
این پرده به تلبیس کجا دور توان کرد؟هر موی برین پرده جهانی و سپاهیست
هوش مصنوعی: این پرده را نمیتوان به راحتی کنار زد؛ زیرا هر تار موی این پرده نشاندهنده یک دنیا و یک ارتش است.
ای آنکه درین پرده شما راست مجالیزان پرده به در هیچ میابید، که چاهیست
هوش مصنوعی: ای کسی که در این پرده، شما حقیقت را نمییابید؛ از این پرده به بیرون نمیتوانید بروید، زیرا اینجا همچون چاهی است.
این پرده نشین چیست؟ که ما را غرض امروزبر صورت بی‌صورت این پرده نگاهیست
هوش مصنوعی: این پرده نشین کیست که امروز هدف ما فقط نگاه کردن به تصویر بیصورتی است که در این پرده وجود دارد؟
ای کوه بلا بر دل عشاق نهادهآن پرده برانداز، که صد پرده به کاهیست
هوش مصنوعی: ای کوه مشکلاتی که بر دل عاشقان سنگینی می‌کند، آن پرده را کنار بزن که صدها پرده دیگر به اندازه کاهی در برابرش insignificant هستند.
مطرب، تو بدین پرده که ما را بزدی راهبنواز دگر باره، که خوش پرده و راهیست
هوش مصنوعی: ای نوازنده، حال که با این نوای زیبا ما را به وجد آوردهای، دوباره شروع کن به نواختن، چون این آهنگ و این مسیر لذتبخش است.
آواز کسی راه در این پرده نداردهرگز،مگرآن نغمه که پشتی و پناهیست
هوش مصنوعی: صدا و موسیقی کسی هیچگاه نمیتواند از این پرده عبور کند، مگر آن نغمهای که پشت و پناهی داشته باشد.
زنهار!که تا دست طمع باز نگیریاز دامن این پرده، که پشتی و پناهیست
هوش مصنوعی: مواظب باش! تا زمانی که دست طمع را از دامن این پرده برنداشتهای، که این پرده پناه و حمایت توست.
ای اوحدی، از در طلب خط نجاتیروی از خط این پرده مپیچان، که گناهیست
هوش مصنوعی: ای اوحدی، در جستجوی راه نجاتی، نباید از این پرده که نشاندهنده خطای توست، منحرف شوی، چون این کار گناه محسوب میشود.