غزل شمارهٔ ۳۲۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به وصف لحظات شاد و عاشقانه خود در کنار محبوبش می‌پردازد. او از زیبایی‌های عشق، شادی و شگفتی‌های آن سخن می‌گوید و به لحظه‌هایی که با یار در کنار هم بوده‌اند اشاره می‌کند. شاعر ذکر می‌کند که در این شب کوتاه، عشق و لذت چنان زیاد است که خداوندی را به یاد می‌آورد. این شب به واسطه‌ی حضور معشوق و موسیقی دلنواز، پر از شوق و شور است. زیبایی‌های حس و حال عاشقانه به قدری است که نمی‌توان به چیزی جز عشق و جمال محبوب فکر کرد. شاعر همچنین به قدرت کلام و هنر اشاره دارد و از اینکه حتی چهره محبوب می‌تواند از هر چیزی دلنشین‌تر باشد، صحبت می‌کند. در نهایت، او به حالتی که مانند تجلی عیسی (ع) در شب می‌باشد، اشاره می‌کند.
دوشم از وصل کار چون زر بودتا به روز آن نگار در بر بود
هوش مصنوعی: دیروز از عشق و وصالی که داشتم چنان احساس خوشبختی کردم که مانند طلا باارزش و زینتبخش بود؛ تا وقتی که محبوبم در کنارم بود.
جام در دست و یار در پهلوعشق در جان و شور در سر بود
هوش مصنوعی: با جامی در دست و یاری در کنار، عشق در دل و شوری در سر وجود داشت.
گل و شکر بهم فرو کردهوز دگر چیزها که در خور بود
هوش مصنوعی: یعنی گل و شکر را با هم مخلوط کردهاند و از سایر چیزهایی که مناسب می‌باشد، استفاده کردهاند.
با چنان رخ ز گل که گوید باز؟با چنان لب چه جای شکر بود؟
هوش مصنوعی: با چهرهای زیبا مانند گل، چه نیازی به گفتن دوباره است؟ و با لبهایی شیرین، چه جای شکرگزاری وجود دارد؟
زلف مشکین بر آتش رخ اوخوشتر از صد هزار عنبر بود
هوش مصنوعی: زلفهای مشکی که بر صورت او قرار دارد، از صد هزار عطر گرانبها خوشبوتر است.
من و دلدار و مطربی سه به سهچارمی حارسی که بردر بود
هوش مصنوعی: من و محبوبم و نوازنده، هر سه در کنار یکدیگر، در حالتی سرمست و خوش هستیم، گویی که در یک فضای عاشقانه و دلنشین غرق شدهایم.
شب کوتاه روز ما بر کردور نه بس کار ها میسر بود
هوش مصنوعی: شب کوتاه روز ما را دگرگون کرد، وگرنه کارهای زیادی بود که میتوانستیم انجام دهیم.
مطرب از شعرها که میپرداختسخن اوحدی عجب تر بود
هوش مصنوعی: موسیقیدان وقتی شعرها را میخواند، سخن اوحدی واقعاً شگفتانگیزتر بود.
گر چه عیسی دمی نمود او نیزنیم شب در میانه سر خر بود
هوش مصنوعی: اگرچه عیسی یک لحظه ظهور کرد، اما او نیز در نیمه شب در میان مردم مانند یک الاغ بود.