غزل شمارهٔ ۳۶۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذبه‌ی خاص فردی می‌پردازد که به مثابه‌ی یک پریزاده از در وارد می‌شود. شاعر بیان می‌کند که هر کس که به دیدار این فرد بیفتد، تحت تأثیر اقبال و خوشبختی قرار می‌گیرد. او همچنین اشاره می‌کند که محبان و عاشقان، حتی اگر از این فرد دور شوند، نمی‌توانند از عشق و دلتنگی خود فراموش کنند. پرتو نور این چهره زیبا حتی برای آفتاب نیز شرم‌آور است که در کوی دیگر بگریزد. در نهایت، شاعر به بیان ناامیدی عاشقانی می‌پردازد که از وصال محبوب خود محروم شده‌اند و زندگی‌شان بی‌معنا می‌شود. در واقع، این شعر به تمایلات عاشقانه و قدرت جذبه‌ی عشق می‌پردازد و نشان می‌دهد که عشق می‌تواند روح انسان را تحت تأثیر قرار دهد و بر زندگی او سایه افکند.
هر کرا چون تو پریزاده ز در باز آیدبه سرش سایهٔ اقبال و ظفر باز آید
هوش مصنوعی: هر کسی که مانند تو فرشتهنفس باشد، اگر از در وارد شود، سایهٔ خوشبختی و موفقیت بر سرش خواهد افتاد.
کور اگر خاک سر کوی تو در دیده کشدهیچ شک نیست که نورش به بصر باز آید
هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر عشق و آرزوی دیدار تو، حتی در سختی و دشواری هم باشد، هیچ شکی نیست که در نهایت نور و روشنی وجود تو به چشمانش برمیگردد و او را روشن می‌کند.
کافر، از بهر چنین بت که تویی؛ نیست عجبکز پرستیدن خورشید و قمر باز آید
هوش مصنوعی: کسی که در برابر موجودی چون تو کافر باشد، جای تعجب نیست که همچون پرستش خورشید و ماه، به تو نیز روی آورد.
هر که دیدار ترا دید و سفر کرد از شهرهیچ سودش نکند تا ز سفر باز آید
هوش مصنوعی: هر کسی که تو را ببیند و از شهر برود، هیچ فایدهای برایش نخواهد داشت تا وقتی که از سفر برگردد.
آفتاب از سر هر کوچه که بیند رویتشرمش آید که بدان کوچه دگر بازآید
هوش مصنوعی: هرگاه خورشید از ابتدای هر کوچه تو را ببیند، شرم می‌کند و دیگر نمیتواند به آن کوچه بازگردد.
عاشقی را که برانند ز پیشت به قفاراستی بی‌قدمست ار نه به سر باز آید
هوش مصنوعی: اگر عاشقی را از کنار خود دور کنی، او به پشت سر نگاه خواهد کرد و در دلش میداند که بیحرکت است و هیچ چیز نمیتواند او را به پیش ببرد، مگر اینکه در پایان دوباره به سراغش بیایی.
نه هوای لب و چشم تو مرا صید تو کردطفل باشد که به بادام و شکر باز آید
هوش مصنوعی: زیبایی و جذابیت تو باعث نشد که من به تو وابسته شوم، مانند کودکی نیستم که با یک دانه بادام یا مقداری شکر به سادگی تحریک شود و دوباره برگردد.
بیدلی را که ز پیوند رخت منع کننددر چه بندد دل خویش؟ از تو اگر باز آید
هوش مصنوعی: دل بیدل که از پیوند با تو محروم شده، چه چیزی می‌تواند او را در قید نگهدارد؟ اگر تو خود بازگشتی.
زین جهان اوحدی ار رخت بقا دربنددزان جهانش، چو بپرسی تو خبر، باز آید
هوش مصنوعی: اگر اوحدی از این دنیا برود و در این دنیا دیگر نماند، اما اگر از دنیای دیگری خبر بپرسی، دوباره به تو پاسخ خواهد داد.