غزل شمارهٔ ۵۶۸
هوش مصنوعی: این شعر از درد و عشق گوینده سخن می‌گوید. او از شدت عشق به محبوبش، دنیا و دین را نادیده می‌گیرد و به دنبال دیدار اوست. چشم‌ها منتظر دیدار محبوب هستند و او معتقد است که بدون دیدارش هیچ چیزی را نمی‌بیند. گوینده احساس می‌کند که با وجود تلاش برای رسیدن به محبوب، همیشه ناتوان است و نمی‌تواند از برکت وجود او بهره‌مند شود. او همچنین بیان می‌کند که عشقش مانع از پنهان شدنش شده و نمی‌تواند بدون دیدار محبوب، آرامش داشته باشد. در نهایت، او آرزوی وصال و تعلق به محبوبش را دارد و آن را راهی به سعادت می‌داند.
درد تو برآورد ز دنیا و ز دینمبا مایهٔ عشق تو آن نه باد و نه اینم
هوش مصنوعی: درد و رنج تو باعث شده که من از دنیا و مذهب فاصله بگیرم. تنها عشق توست که به من وجود میبخشد و من نه به چیزهای این دنیا وابستهام و نه به اعتقادات دینی.
چشم همه آفاق به دیدار تو بینندتا پردهٔ ز رخ برنکنی هیچ نبینم
هوش مصنوعی: همهچیز در هستی منتظر دیدن تو است تا زمانی که چهرهات را نمایان نکنی، من هیچ چیزی نخواهم دید.
تحصیل تو مقدور و من آسوده روا نیستاز خرمن اقبال چرا خوشه نچینم؟
هوش مصنوعی: من نمیتوانم از دستاوردها و موفقیتهای تو بهره‌مند شوم، چرا که این برای من درست نیست. پس چرا نباید از موقعیت مناسب و خوشبختی خود استفاده کنم و به دستاوردهای تو دسترسی پیدا کنم؟
اندیشهٔ مستوری و دین داشتنم بودسودای تو نگذاشت که مستور نشینم
هوش مصنوعی: فکر پنهانی و ایمان من به تو بود، اما عشق تو اجازه نداد که در خفا بمانم.
از گنج وصالت به سعادت برسد زودگر خاتم لعل تو شود ملک نگینم
هوش مصنوعی: اگر به زودی از گنج ارتباطت به سعادت برسم، این که داشتن انگشتری از سنگ قیمتی تو برای من مانند پادشاهی خواهد بود.
تا ماه تشبه به رخت کرد ز خوبیبا ماه به پیکارم و با مهر به کینم
هوش مصنوعی: وقتی که ماه به زیبایی چهرهات شباهت پیدا کرد، با ماه در رقابت هستم و با عشق به دشمنی میپردازم.
گر نور تو در خلق نبینم ز دو گیتیهم گوش فروبندم و هم گوشه نشینم
هوش مصنوعی: اگر نور وجود تو را در مردم نبینم، از هر دو دنیا کنار میکشم و به انزوا میروم.
پایی به کرم بررخ من نیز همی نهکندر سر کویت نه کم از خاک زمینم
هوش مصنوعی: پای من که بر روی زمین است، به خاطر مهرت به سمت چهرهام نمیآید، چرا که در برابر کوی تو، مقامم از خاک زمین هم کمتر است.
چون اوحدی از وصل به شاهی برسم زودگر خاتم لعل توشود ملک یمینم
هوش مصنوعی: زمانی که به مقام و جایگاه باارزشی برسم، اگر حلقهای از سنگ قیمتی تو در دستم باشد، این خود نشانهای است از قدرت و سلطنت من.