غزل شمارهٔ ۶۷۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عواطف و پیوند عمیق میان خود و محبوبش اشاره دارد. او از عشق و نیازش به محبوب سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که هیچ‌گاه نمی‌تواند نام محبوب را از یاد ببرد. شاعر می‌گوید که سود و زیانشان به هم وابسته است و آن‌ها در همدیگر حل شده‌اند. او همچنین بیان می‌کند که هیچ چیز در دنیا برایش با بودن محبوبش هم‌ارز نیست و حتی اگر زمین او را بخواهد، آسمان نیز نمی‌تواند او را از محبوبش جدا کند. در نهایت، شاعر به زیبایی محبوب و تمایلش به بودن در کنار او اشاره می‌کند و به حسرت گم شدن در عشق و صفای آن می‌پردازد.
به جان من، به جان من، به جان تو، به جان توکه نام من نفرمایی فراموش از زبان تو
هوش مصنوعی: به جان من و تو قسم، که نام من را هرگز از یاد نبر.
ز سود من، نپندارم، ترا هرگز زیان داردکه سود تست سود من، زیان من زیان تو
هوش مصنوعی: من هرگز گمان نمیکنم که سود من به تو ضرری برساند، چرا که منافع من در حقیقت به نفع تو نیز هست و زیان من هم به تو آسیب میزند.
تو و من در میان ما کجا گنجد؟ که اینساعتتو گردیدی و گردیدم، تو آن من، من آن تو
هوش مصنوعی: تو و من چطور میتوانیم در کنار هم قرار بگیریم؟ زیرا در این لحظه که تو به من تبدیل شدی و من به تو، تو همان من هستی و من همان تو.
غلط کردم، نه آن گنجی که در آغوش من گنجیمرا این بس که در گنجم به کنجی در جهان تو
هوش مصنوعی: من اشتباه کردم؛ نه آن گنجی که در آغوش دارم، بلکه همین بس که در دنیای تو یک گوشهای از گنجینهام هست.
سر از خاک زمینم بر ندارد آسمان هرگزاگر ساکن خودم خواند زمین و آسمان تو
هوش مصنوعی: اگر آسمان هرگز سر از خاک زمینم برندارد، به خاطر این است که من خودم به زمین و آسمان تعلق دارم و آن‌ها را به خودم میخوانم.
لبت می‌پرسد از جانم که: کامت چیست؟ تا دانمچه باشد کام مشتاقی؟ دهانی بر دهان تو
هوش مصنوعی: لبت از من می‌پرسد که آرزویت چیست؟ تا بفهمم چه چیزی مورد خواسته و آرزوی توست. دهانی که بر لبان تو قرار دارد.
گمان بردی که برگشتم به جور از آستانت من؟بلی در حق مسکینان خود این باشد گمان تو
هوش مصنوعی: آیا فکر کردی که من به خاطر ظلم و بدرفتاری از درگاه تو دور شدهام؟ بله، این تنها تصوری است که درباره افراد بیچارهای مثل من داری.
دل از ما خواستی، جانا، دریغی نیست دل، لیکنچو روی از ما نمی‌پوشی، کسی باید ضمان تو
هوش مصنوعی: عزیز من، تو از ما دل خواستی و این درخواست برای ما خالی از میل نیست. اما زمانی که تو روی خود را از ما برمیگردانی، باید کسی باشد که از تو حمایت کند.
از آن حشمت که می‌بینم نخواهد هیچ کم گشتنفقیری گر بیاساید زمانی در زمان تو
هوش مصنوعی: به دلیل شکوه و جلالی که می‌بینم، به نظر نمیرسد که هیچ فقیری از رنج و تنگدستی کم شود، حتی اگر برای مدتی در زمان تو آرامش پیدا کند.
تو با آن حس و زیبایی نگردی هم نشین منکه از خواری و گمراهی نمی‌یابم نشان تو
هوش مصنوعی: تو با آن احساس و زیباییات، نباید همراه من شوی، چرا که من در ناامیدی و گمراهیام و هیچ اثری از تو نمیبینم.
رخت را شد به جان و دل خریدار اوحدی، لیکنبدین سرمایه چون گردد کسی گرد دکان تو؟
هوش مصنوعی: لباس و جمال تو به شدت دلربا و محبوب است، اما با این وضعیت و سرمایهای که تو داری، چگونه کسی میتواند به دکان تو بیاید و از تو خرید کند؟