بخش ۳۶ - غزل
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به یاد معشوق خود پرداخته و از درد و ناکامی‌اش در عشق می‌گوید. او به جفا و بی‌وفایی معشوق اشاره می‌کند و احساساتش را نسبت به او بیان می‌کند. شاعر به این نکته می‌پردازد که معشوق به جای او با دیگری درباره‌اش برخورد کرده و او را نادیده گرفته است. احساس ناامیدی و حسرت شاعر بخاطر عشق ناکامش در سطرهای مختلف شعر به وضوح حس می‌شود. شاعر در نهایت به یأس و درد عاطفی خود اشاره کرده و به وضعیتی که در آن قرار دارد، می‌پردازد.
دل از ما بر گرفتی، یاد می‌دارجفا از سر گرفتی، یاد می‌دار
هوش مصنوعی: دل از ما بریدی و یادِ رفتار ناپسندت را از یاد بردی.
به دست من ندادی زلف و بامنبه مویی در گرفتی، یاد می‌دار
هوش مصنوعی: تو به من زلف ندادى، اما با یک موی تو درگیر شدم. این یاد همیشه در ذهنم خواهد ماند.
چو دستم تنگ دیدی، چون دهانتکسی دیگر گرفتی، یاد می‌دار
هوش مصنوعی: اگر وقتی دستم به تنگی افتاد، تو زبانت را به کسی دیگر گشودی، این را در خاطر داشته باش.
مرا درویش دیدی، رفتی از غمرخم در زر گرفتی، یاد می‌دار
هوش مصنوعی: تو درویشی را دیدی و از غم من ناراحت شدی، به خاطر این موضوع، یاد آن روز را در ذهن خود نگهدار.
دل من ریش کردی، دیگری راچو جان در بر گرفتی، یاد می دار
هوش مصنوعی: دل من را شکست کردهای، اما در عوض دیگری را مانند جانت در آغوش گرفتهای، به یاد داشته باش.
مرا چون حلقه بر در دیدی، اکنونبه ترک در گرفتی، یاد می‌دار
هوش مصنوعی: اگر مرا در حال زاری و التماس دیدی، اکنون که از درگاه من روی برگرداندهای، فراموش نکن که چه حالتی داشتم.
گرفتی دست یکسر دوستان رامرا کمتر گرفتی، یاد می‌دار
هوش مصنوعی: تو همه دوستان را بهخوبی در آغوش گرفتهای، اما من را کمتر در نظر گرفتهای. فراموش نکن که یاد من در دل تو بماند.
چو دیدی در سر من سوز مهرتز کین خنجر گرفتی، یاد می‌دار
هوش مصنوعی: زمانی که دیدی در دل من آتش عشق تو به خاطر کینهای که در دل داری، چاقوی زهرآلودی را به دست گرفتی، یاد داشته باش.
چو سر گردان بدیدی اوحدی رازبانش بر گرفتی، یاد می‌دار
هوش مصنوعی: وقتی اوحدی را دیدی که دچار سردرگمی شده است، صحبتش را قطع کردی و به او یادآوری کن.