بخش ۴۸ - تمامی سخن
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تصویرگری سوکوار (اندوهگین) میپردازد که از چشمانش اشکهایش مانند باران میریزد. او به حالت غمگین و بیخوابی اشاره میکند که شب را بیدار مانده و با گریه و احساس سوز و درد سخن میگوید.
ز چشم سوکوار اشکی چو بارانهمی بارند مسکین سوکواران
هوش مصنوعی: از چشمان سوگوار، اشکهایی مانند باران میریزند و این اشکها برای کسانی است که در اندوه به سر میبرند.
شب تاریک او بیدار تا روزهمی گفت این سخن با گریه و سوز
هوش مصنوعی: در شب تاریک، او بیدار بود و تا روز ادامه میداد به گفتن این حرفها در حالی که اشک میریخت و احساساتی بود.