بخش ۷۵ - حکایت
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به سفر حاجی (مردی که به حج می‌رود) اشاره می‌کند که با وجود خستگی در بیابان، به زیبایی کعبه فکر می‌کند و می‌گوید اگر خود را در خانه‌اش محدود کند، چگونه می‌تواند روح خود را آزاد کند. او همچنین به این نکته می‌پردازد که اگرچه در زمانی جدایی و غم باشد، در روز وصال باید از آن غم‌ها گذشت. در نهایت، شاعر به مفهوم عفو و بخشش نیز اشاره می‌کند و بیان می‌کند که حتی اگر در ماهی گناهی پیش آید، می‌توان آن را نادیده گرفت.
شنیدم حاجییی احرام بستهچو در ریگ بیابان گشت خسته
هوش مصنوعی: شنیدم که حاجیای پس از اینکه احرام خود را به تن کرد، در بیابان و در میان سنگها و ریگها خسته و پژمرده گشت.
بخود گفت: ار چه پر تشویش راهستجمال کعبه نیکو عذر خواهست
هوش مصنوعی: با خود گفت: هرچند راه سخت و پُر از نگرانی است، زیبایی کعبه عذر خوبی دارد.
اگر در خانه خود را قید سازیکجا مرغ حرم را صید سازی؟
هوش مصنوعی: اگر در خانهات را بستهنگهداری، چگونه میتوانی به شکار پرندههای حرم بروی؟
ز هجران گر چه داری صد شکایتبه روز وصل بگذار آن حکایت
هوش مصنوعی: اگرچه از دوری شکایتهای زیادی داری، در روز وصال از آن خاطرات و شکایات بگذر و به خوشیها فکر کن.
به ماهی گر پدید آید گناهیتوان بخشید جرمش را به ماهی
هوش مصنوعی: اگر ماهی در دریا مرتکب اشتباهی شود، می‌توان به آن عذر بخشید و خطایش را نادیده گرفت.