بخش ۱۳ - در صفت خانقاه و مدرسه
هوش مصنوعی: این شعر تمجید و ستایش از علم و مقام یک شخصیت ناشناخته است. شاعر به قدرت و عظمت او اشاره می‌کند و می‌گوید که در پیشگاه او چشم بد دور است. او را به عنوان کسی توصیف می‌کند که بر خطی ثابت و استوار، همدل با فرشتگان بقا، قرار دارد. در نخستین بیت‌ها، شاعری از زیبایی‌های طبیعت و قدرت‌ها و منابع موجود در سرزمین تبریز و تاثیر آن بر زندگی مردم سخن می‌گوید. اشاره به سعادت و فراوانی در تبریز به دنبال وجود او در سایه‌اش است. در انتها، شاعر می‌گوید که هر کس از او سپاسگزار باشد، در دنیا سطحی از تاثیر را به وجود می‌آورد.
ای در علم و خانهٔ دستورچشم بد باد از آستان تو دور
هوش مصنوعی: تو در علم و دانش بسیار برجستهای و کسی که به خانهات میرسد باید از چشمزده شدن دور باشد.
رفته بر خط استوار عرشتهمدم خطهٔ بقا فرشت
هوش مصنوعی: کسی که در مسیر درست و معین قرار گرفته، در کنار آنجا که همیشه باقی و پایدار است، با فرشتهها همراهی می‌کند.
کوه پیش درت کمر بستهزیر بارت زمین جگر خسته
هوش مصنوعی: کوه، خود را آماده کرده و زیر چکمههایت احساس ناتوانی می‌کند. زمین هم از فشار و بار سنگینی که بر دوش دارد، خسته و دردمند است.
برده ابداعیان کن فیکونچارحدت ز شش جهة بیرون
هوش مصنوعی: بندگی مخلوق را رها کن و از تمام محدودیتهای ششگانه عبور کن.
در حصار تو گنبد گردانکو توال تو همت مردان
هوش مصنوعی: در محاصره تو، مانند گنبدی در حال چرخش، تو همان تکیهگاه و تلاش مردان هستی.
شد سعادت طلایه بر تبریزتا فگندی تو سایه بر تبریز
هوش مصنوعی: سعادت و خوشبختی به شهر تبریز رو آورده و بر آن سایه میافکند.
از پی ضبط سفره و خوانتتا مهیا شود سبک نانت
هوش مصنوعی: برای آمادهسازی سفره و غذاهای تو، در تلاش هستیم تا سبک و راحتی غذاهایت را فراهم کنیم.
آسمان گشت و کوکبی انبوهآسیابان بر آب بلیان کوه
هوش مصنوعی: آسمان تغییر کرد و ستارهای درخشان بر روی آب در حال چرخش و آسیاب شدن نمایان شد.
مال تبریز خرج خوان تو نیستبال سرخاب را توان تو نیست
هوش مصنوعی: داراییهای تبریز برای تو نیست و تو نمیتوانی از پس زیبایی‌های سرخاب بر بیایی.
هر که رخ در رخ سپاس نهددر جهان اینچنین اساس نهد
هوش مصنوعی: هر کس که در برابر دیگران با احترام و سپاسگزاری رفتار کند، در دنیا پایهگذاری خوبی خواهد داشت.