تناجی
حافظ شیرازی

شمارهٔ ۷۹

فساد چرخ نبینیم و نشنویم همیکه چشمها همه کور است و گوشها همه کر
بسا کسا که مه و مهر باشدش بالینبه عاقبت ز گل و خشت باشدش بستر