شمارهٔ ۱۰۴ - رباعی
بنگر به چمن جمال فرخندهٔ گلگه گریهٔ ابر بین و گه خندهٔ گل
سرو ار چه به آزادی خود مینازداز راستیی که داشت شد بندهٔ گل
گزارش خطا در بیت
معنی «»
منبع: لغتنامهٔ دهخدا