تناجی
حافظ شیرازی

شمارهٔ ۱۰۸ - رباعی

آن به که بجامِ باده دل شاد کنیموز نآمده و گذشته کم یاد کنیم
وین عاریتی روانِ زندانی رایک لحظه ز بندِ عقل آزاد کنیم