رباعی شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساس سنگینی و غم ناشی از جدایی سخن می‌گوید. او هر روز با بار سنگینی از درد و حسرت مواجه است و در چشمش نشانه‌های جدایی نمایان است. تلاش او برای مقابله با این درد بی‌نتیجه است و قضا و قدر نشان می‌دهد که کاری فراتر از توان او وجود دارد.
هر روز دلم به زیر باری دگر استدر دیدهٔ من ز هجر خاری دگر است
هوش مصنوعی: هر روز قلبم تحت فشار مشکلات جدیدی است و در چشمانم به خاطر دوری از تو، حسرت و درد دیگری وجود دارد.
من جهد همی‌کنم قضا می‌گویدبیرون ز کفایت تو کاری دگر است
حورا: من تلاش زیادی میکنم اما قضا میگه/ خارج از حیطه ی اختیارات تو(توانایی تو) اتفاقات دیگری در جریانه