قطعه شمارهٔ ۶ - ماده تاریخ (رحمان لایموت = ۷۸۶)
هوش مصنوعی: در این شعر، رحمان لایموت به پادشاهی نگاه می‌کند که از عمل نیکو و خیرش میداند. رحمان خود را در دریای رحمت او غرق می‌کند و این لحظه تاریخی را به یاد میسپارد.
رحمان لایموت چو آن پادشاه رادید آن چنان کز او عمل الخیر لایفوت
هوش مصنوعی: رحمان جاودان است و نمی‌میرد. وقتی آن پادشاه را دید، به گونه‌ای بود که هیچ کار نیکی از او ضایع نمی‌شود.
جانش غریق رحمت خود کرد تا بودتاریخ این معامله رحمان لایموت
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از رحمت و لطف الهی صحبت می‌کند و بیان می‌کند که در طول زمان، افرادی که در مسیر محبت و رحمت قرار دارند، تحت حمایت و رحمت خداوند قرار می‌گیرند. این حمایت و رحمت همچنان ادامه دارد و برای کسانی که به این امر اهتمام می‌ورزند، دستاوردهای معنوی و آخرتی در پی خواهد داشت.