غزل شمارهٔ ۱۰۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عظمت و قدرت یک شخصیت برجسته است. شاعر با استفاده از تمثیل‌هایی مانند "خم چوگان" و "پرچم"، او را به عنوان کسی معرفی می‌کند که در میدان زندگی سلطنت و فرمانروایی دارد. صفات نیکو و جذاب این شخصیت، مانند "زلف خاتون ظفر" و "عقل کل"، نشان‌دهنده‌ی مقام بلند او در عالم است. شعر به این نکته اشاره دارد که نه تنها موجودات زنده، بلکه تمام هستی تحت فرمان او قرار دارد و عظمت او تمامی جنبه‌های عالم را دربرمی‌گیرد.
خسروا گویِ فلک در خَمِ چوگان تو بادساحتِ کون و مکان عرصهٔ میدانِ تو باد
هوش مصنوعی: ای کاش گردونهٔ زمان در دست تو باشد و همهٔ عالم عرصهای برای نمایش هنر و تواناییهای تو گردد.
زلفِ خاتونِ ظفر شیفتهٔ پرچم توستدیدهٔ فتحِ ابد عاشقِ جولانِ تو باد
هوش مصنوعی: زلفِ بانوی پیروزی به پرچم تو علاقهمند است و چشمهای نزدیک به پیروزی ابدی، عاشقِ حرکت و شکوه تو خواهند بود.
ای که انشاءِ عطارد صفتِ شوکتِ توستعقل کل چاکرِ طُغراکشِ دیوانِ تو باد
هوش مصنوعی: ای کسی که به مانند عطارد، شگفتی و بزرگیات را به تصویر کشیده است، امیدوارم که عقل کل همیشه در خدمت نشان زیبای تو باشد.
طِیرهٔ جلوهٔ طوبی قدِ چون سروِ تو شدغیرتِ خُلدِ بَرین ساحتِ بُستانِ تو باد
هوش مصنوعی: زیبایی و جلوههای درخت طوبی، قد و قامت تو را به یاد میآورد و غیرت بهشت برین، در محیط باغ تو حاکم است.
نه به تنها حَیَوانات و نَباتات و جَمادهر چه در عالمِ امر است به فرمانِ تو باد
هوش مصنوعی: نه تنها موجودات زنده و گیاهان، بلکه هر چیزی که در این دنیا وجود دارد، به فرمان توست.