غزل شمارهٔ ۱۲۰

دلبر زیبارویی دارم که موهای مجعد و انبوهش همانند سنبل اطراف صورت همانند گل او را مثل سایه بانی احاطه کرده اند و چهره ی او که نوبهار است ( اشاره به نوجوان بودن ) یک خط نازک به رنگ ارغوانی ( قرمز تیره و بسیار جذاب) را داراست و یا بهار عارضش فرمانی برای ریختن خون شکوفه ارغوان دارد( صنعت ایهام : خط:خط سبزه و یا دست نوشته و فرمان همچنین مشخص است که معشوق نیز نوجوانی مذکر می باشد)

این چهره درخشان آنچنان تابان و روشن است که آن خط ارغوانی ظریف ( که در بیت قبل از جلوه گر بودن آن گفته شده ) همانند غباری است که توانایی پوشاندن درخشندگی آن خورشید را ندارد و از خداوند می خواهد که به خاطر این زیبایی که لیاقت جاودانگی دارد به او عمر همیشگی دهد.

آن زمان که تازه پا به عرصه عاشقی میگذاشتم پنداشتم که گوهر مقصود ( وصال یا معشوق ) را به دست آورده ام( اطمینان کاذب )  اما دریای عشق در ظاهر آرام است اما باطنی طوفانی با موج هایی خون افشان ( رنج ها و بلایای راه عشق ) دارد ( که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها ) 

از گرند نگاه کشنده و افسونگر تو نمی توان جان سالم به در برد زیرا به هر طرف که نگاه میکنم میبینم که در گوشه ای کمین کرده و آماده ی پرتاب تیر نگاه از کمان ابروان است .

زلف معشوق همانند دام و فکر و آنچه در دل عشاق می گذرد مثل گَردیست که در  پیچ و خم زلف او گرفتار می شود و زمانی که موی خود را می افشاند این گرد پراکنده می شود به باد صبا که خبررسان است بگویید گَردِ رازِ عشق ما را پنهان کند و آن را فاش نکند.

هنگام نوشیدن شراب جرعه ای از آن را بر خاک به یاد اهل دل بریز و بی خودی خود را با خاک شریک شو زیرا این خاک داستان های فراوانی از سرگذشت  صاحبان قدرت همانند جمشید و کیخسرو را داراست ( یعنی دنیا بی اعتبار است و خاک بهترین گواه این مدعا)

زمانی که گل به روی تو می‌خندد و روی خوش نشان می دهد در دام زیبایی فریبنده آن نیفت زیرا اگر تمام زیبایی های جهان را هم داشته باشد نمی توان به آن اعتماد کرد چون هم این زیبایی ظاهری است و هم ناپایدار 

ای حاکم و مدیر مجلس به خاطر خدا داد من را از او بگیر زیرا شادی و می خوردنش را با دیگری انجام داده و سرسنگینی و خماریش را برای من آورده است.

راهنما_ اِریس  : حتی شده اگر به بند طناب ببندی  و من  رو  با درد و رنج دنبال خودت رو زمین بکشی ، باز من راضیم . چون اگر در جریان مشاهده گری و جذب شدن ،  سالک به موقع جذب نشه آفاتی همچو خواب آلودگی و خستگی و بی رمقی و بی حوصلگی به سراغش میاد .

راهنما_ اِریس  :  مرا از قد و بالای خودت که همچو سروی مقاوم و پایدار هست محروم نکن  و آنچنان همچو سرو ، پایدار و مقاوم شو  که من نتونم از جلوی تو تکون بخورم و در آخر  من رو جذب خودت کن تا واردِ رودِ جانا بشم

راهنما_ اِریس  :  از ترس اینکه تو ناپدید بشی و یا جذب تو نشم  ،  من رو ایمن کن و بهم اطمینان بده که این کارها رو نمی کنی تا از چشم اونهائی کها به رویت تو در دل و جذب شدن به تو شک دارند و ایمان ندارند ، حفظ بشی

راهنما_ اِریس  : از بخت بد خودم چی بگم که  ان دزد راهزن که دل رو بهم می ریزه ، ،باز این بار حافظ رو جذب خودش نکرد و  حتی برای یک لحظه هم جذبش نشدم تا بوسه به بر آن لب شکر بزنم و یک لحظه شیرینی جاناها رو بچشم