غزل شمارهٔ ۲۳۶
هوش مصنوعی: این شعر از حافظ بیانگر longing و آرزوی شاعر برای بازگشت بلندی و زیبایی به زندگی‌اش است. او به طایری قدسی اشاره دارد که اگر بازگردد، عمرش تازه می‌شود. شاعر با امید به اشک‌هایش و نیکویی‌هایی که از دست داده، منتظر ظهور دوباره آن چیزهای ارزشمند است. او از خدا می‌خواهد که کسانی که برای او عزیزند دوباره در زندگی‌اش حضور یابند. حافظ همچنین با تاکید بر نثار کردن قدم یار گرامی، به اهمیت عشق و زیبایی در زندگی‌اش اشاره می‌کند. در نهایت، او از خداوند می‌خواهد که به او کمک کند تا دوباره به آرامش و خوشبختی برسد.
اگر آن طایرِ قدسی ز دَرَم بازآیدعمرِ بگذشته به پیرانه سرم بازآید
هوش مصنوعی: اگر آن پرندهی معنوی به سراغ من بیاید، زندگی از دست رفتهام دوباره در سالهای پیری به من بازخواهد گشت.
دارم امّید بر این اشکِ چو باران که دگربرقِ دولت که بِرَفت از نظرم بازآید
هوش مصنوعی: من به این اشکها که مانند باران میبارند، امید دارم که شاید دوباره خوشبختی که از پیشم رفته، بازگردد.
آن که تاجِ سرِ من خاکِ کفِ پایش بوداز خدا می‌طلبم تا به سرم بازآید
هوش مصنوعی: من از خدا میخواهم که دوباره کسی که برای من همچون تاجی ارزشمند بوده و در پایین پایش قرار داشته، به سرم بازگردد.
خواهم اندر عقبش رفت به یاران عزیزشخصم ار بازنیاید خبرم بازآید
هوش مصنوعی: من در پی او خواهم رفت و اگر خبر از او به دستم نرسد، دوباره به سمت دوستان عزیزم برمیگردم.
گر نثارِ قدمِ یارِ گرامی نکنمگوهرِ جان به چه کار دگرم بازآید؟
هوش مصنوعی: اگر برای قدمهای محبوب عزیزم نثار نکنم، پس جانم به چه کار دیگری میآید؟
کوسِ نو دولتی از بامِ سعادت بزنمگر ببینم که مَهِ نوسفرم بازآید
بر بلندای بام سعادت، طبل خوشبختی می زنم اگر ببینم که معشوق تازه سفرکرده ام بازمی گردد.
مانِعَش غلغلِ چنگ است و شکرخوابِ صَبوحور نه گر بشنود آهِ سحرم بازآید
هوش مصنوعی: مانع برگشت او صدای چنگ و شبنشینی شیرین است و اگر صدای آه صبح را بشنود، دوباره برمیگردد.
آرزومندِ رخِ شاهِ چو ماهم حافظهمتی تا به سلامت ز درم بازآید
هوش مصنوعی: من به زیبایی و چهره دلفریب آن شاه مانند ماه آرزو دارم و از خدا میخواهم که همت و قدرتی به من بدهد تا او به سلامت و با خوشحالی به سراغ من بیاید.