غزل شمارهٔ ۲۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از طوطی اسرارگو دعوت میکند که رازهای خود را فاش نکند و بر شکرینی رابطهاش با معشوق تأکید میکند. او به زیبایی و خوشی که از طرف یار به دست آمده اشاره میکند و از طرب و شادمانی در جمع دوستان سخن میگوید. شاعر نسبت به مشکلات و چالشهایی که بر سر راه انسانیته، مانند قدرت و ثروت، انتقاد میکند و میخواهد اهل درد را درک کند. در نهایت، او از خداوند طلب نگهداری برای دل و دینش میکند و به اهمیت علم و شعر اشاره میکند.
الا ای طوطیِ گویایِ اسرار!مبادا خالیَت شَکَّر ز مِنقار
هوش مصنوعی: ای طوطی باهوش و سخنگو، مواظب باش که زبانت هرگز از شیرینی حرف خالی نشود.
سَرَت سبز و دلت خوش باد، جاویدکه خوش نقشی نمودی از خطِ یار
هوش مصنوعی: سر تو سبز و دل تو شاد باد همیشه که نشان زیبا و خوشی از محبت یار را به نمایش گذاشتهای.
سخن سربسته گفتی با حریفانخدا را زین معما پرده بردار
هوش مصنوعی: با دوستانت به طرز اشارهآمیز سخن گفتی، حالا از خدا بخواه تا این راز را برایت روشن کند.
به رویِ ما زن از ساغر گلابیکه خوابآلودهایم، ای بختِ بیدار!
هوش مصنوعی: برای ما از جام گلاب بریز، ما در رویای شیرین و خوابآلودیم، ای خوب بخت بیدار.
چه رَه بود این که زد در پرده مطرب؟که میرقصند با هم مست و هشیار
هوش مصنوعی: چه رازی در این است که مطرب پرده را کنار زده است؟ که در آن حال، مست و هشیار به هم میرقصند.
از آن افیون که ساقی در مِی افکندحریفان را نه سَر مانَد، نه دَستار
هوش مصنوعی: از آن شرابی که ساقی در لیوان میریزد، حریفان نه سَر دارند و نه دستار.
سِکَندَر را نمیبخشند آبیبه زور و زر مُیَسَّر نیست این کار
هوش مصنوعی: سکندر به خاطر داشتن قدرت و ثروت نمیتواند همه چیز را به دست آورد، زیرا دستیابی به برخی چیزها آسان نیست و نمیتوان با زور و پول همه چیز را خرید.
بیا و حالِ اهلِ درد بشنوبه لفظِ اندک و معنیِ بسیار
هوش مصنوعی: بیایید و حال کسانی را که در درد و رنج هستند بشنوید، با کلماتی کم اما معنایی عمیق.
بُتِ چینی عدویِ دین و دلهاستخداوندا دل و دینم نگه دار
هوش مصنوعی: مجسمههای چینی دشمن دین و احساسات انسانی هستند. خداوندا، از تو میخواهم که دل و عقیدهام را حفظ کنی.
به مستوران مگو اسرارِ مستیحدیثِ جان مگو با نقشِ دیوار
هوش مصنوعی: به پنهانکاران از رازهای مستی نگو، و داستان جان را بر دیوار نگذارش.
به یُمنِ دولتِ منصور شاهیعَلَم شد حافظ اندر نظمِ اشعار
هوش مصنوعی: به برکت و لطف حکومت منصور، حافظ در سرایش شعرها نامدار و مشهور شد.
خداوندی به جایِ بندگان کردخداوندا ز آفاتش نگه دار
هوش مصنوعی: خداوند به جای بندگان خود، برتری و مقام بالایی قرار داده است. ای خدا، آنها را از آسیبها و خطرات محفوظ بدار.