غزل شمارهٔ ۲۵۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عشق و دلتنگی در شب وصال می‌پردازد. شاعر از تلخی و درد ناشی از دوری معشوق صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که در مسیر عشق هیچ کاری بی‌اجر نیست. او با شجاعت اعلام می‌کند که از راه عشق برنمی‌گردد، حتی اگر معشوق به او آزار برساند. شاعر امیدوار است که صبح روشن بیاید تا تاریکی ناشی از جدایی را پایان دهد. در نهایت، او با تأکید بر وفا می‌گوید که در عشق، هم ریسک و هم پاداش وجود دارد.
شبِ وصل است و طی شد نامهٔ هَجر«سلامٌ فیهِ حَتّی مَطْلَعِ الفَجْر»
هوش مصنوعی: امشب شب وصال است و دوران جدایی به پایان رسیده است. تا زمان طلوع سپیده دم، سلام و خوش آمدگویی برقرار است.
دلا در عاشقی ثابت‌قدم باشکه در این رَه نباشد کار بی‌اجر
هوش مصنوعی: ای دل، در عشق ثابت‌قدم و استوار باش، زیرا در این مسیر هیچ کاری بیپاداش نیست.
من از رندی نخواهم کرد توبهو لو آذَیْتَني بِالْهَجرِ و الْحَجر
هوش مصنوعی: من هرگز از سر بازیگوشی و شیطنت توبه نخواهم کرد، حتی اگر با جدایی و بیاعتناییات به من آسیب برسانی.
برآی ای صبحِ روشن‌دل خدا راکه بس تاریک می‌بینم شبِ هَجر
هوش مصنوعی: ای صبح روشن و دلشاد، به یاد خدا برآی، چرا که شب جدايي بسیار تاریک و غمانگیز است و من در این تاریکی به سر میبرم.
دلم رفت و ندیدم رویِ دل‌دارفَغان از این تَطاول، آه از این زَجر
هوش مصنوعی: دل من رفت و نتوانستم چهره معشوقم را ببینم. از این بیمحلی بسیار ناراحتم و آه، از این رنج و سختی.
وفا خواهی، جفاکَش باش حافظفَاِنَّ الرِّبْحَ و الْخُسرانَ فِي التَّجْر
هوش مصنوعی: اگر به دنبال وفاداری هستی، باید سختیها را تحمل کنی چرا که در این مسیر، سود و زیان به هم وابستهاند.