شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان سختیهای زندگی و ناکامیهای انسان در پیشبرد کارها میپردازد و به این نکته اشاره میکند که در برخی موارد میبایست به خداوند اعتماد کرد و از تلاش بینتیجه دست برداشت. او با ذکر قناعت به عنوان یک ارزش، تأکید میکند که اگر انسان به قناعت برسد، دیگر به مقام و ثروت نیازی ندارد. همچنین شاعر با اشاره به بادهنوشی و لزوم لذت بردن از زندگی، به انتقاد از ریاکاری و ظاهرگرایی زاهدان میپردازد و تأکید میکند که راستکرداری بهتر از ریاست. در نهایت، او به زیبایی و دلربایی معشوق اشاره کرده و اهمیت عشق و جمال را در زندگی یادآور میشود.
به جد و جهد چو کاری نمیرود از پیشبه کردگار رها کرده به مصالح خویش
هوش مصنوعی: اگر با تلاش و کوشش هم کاری پیش نمیرود، پس بهتر است به خداوند بسپاریم و به کارهای خود ادامه دهیم.
به پادشاهی عالم فرو نیارد سراگر ز سِرِّ قناعت خبر شود درویش
هوش مصنوعی: اگر درویش به راز قناعت پی ببرد، حتی اگر سلطنت جهان را هم به او بدهند، سرش را پایین نخواهد آورد.
بنوش باده که قَسّام صُنع قسمت کرددر آفرینش از انواعِ نوشدارو نیش
هوش مصنوعی: بنوش باده که خداوند قسمت، در آفرینش انواع نوشیدنیها را برای انسان مقرر کرده است.
ز سنگ تفرقه خواهی که منحنی نشویمشو بسان ترازو تو در پی کم و بیش
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از سنگ تفرقه دور بمانی و تحت تاثیر آن قرار نگیری، مانند ترازویی نباش که همیشه در پی اندازهگیری کم و زیاد است.
ریا حلال شمارند و جام باده حرامزهی طریقت و ملت زهی شریعت و کیش
هوش مصنوعی: عدهای ریا را مجاز میدانند و نوشیدنی الکلی را ممنوع. ای پدیدههای مذهبی و دینی، چقدر عجیب و متناقض هستند!
ریای زاهد سالوس جان من فرسودقدح بیار و بنه مرهمی بر این دل ریش
هوش مصنوعی: زهد و ریاکاری زاهد و عابد، روح و جان مرا پژمرده کرده است. پس بیزحمت، جامی بیاور و دارویی برای این دل زخمخوردهام بگذار.
به دلربائی اگر خود سرآمدی چه عجبکه نور حُسن تو بود از اساس عالم پیش
هوش مصنوعی: اگر تو خود سبب جلب توجه دیگران باشی، جای شگفتی نیست؛ زیرا زیبایی و نوری که در وجود توست، از ابتدا باعث روشنایی و جذابیت این جهان بوده است.
دهان نیک تو دلخواه جان حافظ شدبه جان بُوَد خطرم زین دل محالاندیش
هوش مصنوعی: لبهای نیکو و دلنشین تو برای روح حافظ دلپسند است، اما جانم به خاطر داشتن این دل پر از خیالات پوچ در خطر است.