شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره لذت‌های زندگی و عشق است. شاعر از مطرب می‌خواهد که آهنگ‌های تازه و شادی‌بخش بنوازد و باده‌ای دلگشا بیاورد. او به همراه محبوبش در خلوت، خواهان بوسه و نزدیکی است و زندگی را به شادی و لذت می‌طلبد. شاعر همچنین تاکید می‌کند که همواره از زندگی باید لذت برد و به یاد معشوق باده نوشید. در نهایت، او به نسیم صبا اشاره می‌کند که پیامی از حافظ را به یاد محبوبش می‌آورد و از زیبایی‌ها و جذابیت‌های عشق سخن می‌گوید.
مطرب خوش‌نوا بگو تازه به تازه نو به نوباده دلگشا بجو تازه به تازه نو به نو
هوش مصنوعی: بخشنده خوش صدا، به ما بگویید که همیشه و پیوسته نوشیدنی خوشایند و تازهای را به ما ارائه دهید.
با صنمی چو لعبتی خوش بنشین به خلوتیبوسه ستان به آرزو تازه به تازه نو به نو
هوش مصنوعی: با یک معشوقی مانند یک بازی دلپذیر، در تنهایی بنشین و بوسه بگیر. هر بار با آرزویی نو و تازگی به تازگی این لحظات را تجربه کن.
بر ز حیات کی خوری گر نه مدام می خوریباده بخور به یاد او تازه به تازه نو به نو
هوش مصنوعی: اگر از زندگی لذت نمیبری، چرا مدام به خود زحمت میدهی؟ از نوشیدن شراب لذت ببر و به یاد او تازه و نو بمان.
شاهد دلربای من می‌کند از برای مننقش و نگار و رنگ و بو تازه به تازه نو به نو
هوش مصنوعی: عشق و زیبایی معشوق من به طور مداوم برای من تغییر می‌کند و هر روز جلوههای جدیدی از زیبایی و عطر را به من نشان میدهد.
باد صبا چو بگذری بر سر کوی آن پریقصه حافظش بگو تازه به تازه نو به نو
هوش مصنوعی: وقتی باد صبحگاهی از آنجا میگذرد، پیامهای تازه و دلکش متعلق به آن معشوق را برای ما بیاورد.