شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: این شعر به یادآوری لحظات شیرین و زیبا با معشوق پرداخته است. شاعر با حسرت به گذشتههایی مینگرد که در آن، چهره و زلف معشوقش همچون خورشید و ماه برای او جذابیت و روشنی داشتند. او از زیباییهای مختلفی یاد میکند که چشمان معشوقش و لبهایش به زندگیاش رنگ و طراوت میدادند. شاعر به یاد میآورد که چگونه هر زمان که نزد معشوق میرفت، احساس شادابی و عشق را تجربه میکرد. در مجموع، این شعر حاکی از عشق عمیق و خاطرات دلانگیز با محبوب است.
یاد باد آنکه بروی تو نظر بود مرارخ و زلفت عوض شام و سحر بود مرا
هوش مصنوعی: به یاد میآورم آن زمانی که نگاه من به تو بود و زیبایی چهره و موهایت برایم همچون نور صبح و شب اهمیت داشت.
یاد باد آنکه ز نظّاره ی رویت همه شبدر مه چارده تا روز نظر بود مرا
هوش مصنوعی: به یاد میآورم که آن شبهایی که به تماشای چهرهات نشسته بودم، به مدت چهارده شب تمام، همه روزها برای من پر از یاد تو بود.
یاد باد آنکه زرخسار تو هر صبحدمیافق دیده پر از شعله ی خور بود مرا
هوش مصنوعی: به یاد آور آن زمان که چهره تو هر صبح افق را برای من پر از نور و شوق میکرد.
یاد باد آنکه ز چشم خوش و لعل لب تونقل مجلس همه بادام و شکر بود مرا
هوش مصنوعی: یادآوری میشود که آن زمان که زیباییهای چشمان تو و لبهای سرخات باعث میشد تا مجلس ما پر از شادابی و دلانگیزی باشد، برای من همچون بادام و شکر شیرین بود.
یاد باد آنکه ز روی تو و عکس می نابدیده پر شعشعه ی شمس و قمر بود مرا
هوش مصنوعی: به خاطر میآورم آن زمان را که به خاطر چهرهات و تصویر می خالص، چشمانم پر از درخشش خورشید و ماه بودند.
یاد باد آنکه گرم زهره ی گفتار نبودآخر از حال تو هر روز خبر بود مرا
هوش مصنوعی: به یاد دارم که حتی زمانی که کلامت گرم و دلنشین نبود، باز هم هر روز از حال و احوال تو باخبر بودم.
یاد باد آنکه چو من عزم سفر می کردمبر میان دست تو هر لحظه کمر بود مرا
هوش مصنوعی: به یاد میآورم زمانی که عزم سفر میکردم، همیشه در کنار تو بودم و در هر لحظه احساس آرامش و پشتیبانی از تو داشتم.
یاد باد آنکه برون آمده بودی بوداعوز سر کوی تو آهنگ سفر بود مرا
هوش مصنوعی: به خاطر دارم که زمانی از تو جدا شدم و از دیار تو به سفر میرفتم.
یاد باد آنکه چو خواجو ز لب و دندانتدر دهان شکّر و در دیده گهر بود مرا
هوش مصنوعی: به خاطر میآورم زمانی را که مثل خواجو، لبها و دندانهایت برای من شیرین و چشمهایت گوهرنما بود.