شمارهٔ ۳۲ - خواجوی کرمانی

کاف و نون جزوی از اوراق کتب خانه ماستقاف تا قاف جهان حرفی از افسانه ی ماست

طاق پیروزه که خلوتگه قطب فلکستکمترین زاویه ئی بر در کاشانه ی ماست

گر چراغ دل ما از نفس سرد بمردشمع این طارم نه پنجره پروانه ی ماست

گنج معنی که طلسمست جهان بر راهشچون بمعنی نگری این دل ویرانه ی ماست

آب رو ریخته ایم از پی یک جرعه شرابگرچه کوثر نمی از جرعه ی پیمانه ی ماست

ما بدیوانگی ار ز انک بعالم فاشیمعقل کل قابل فیض دل دیوانه ی ماست

آشنائیم به بی خویشی و بیگانه ز خویشوانک بیگانه نگشت از همه بیگانه ی ماست

هر کسی را تو اگر زنده بجان می بینیجان هر زنده دلی زنده بجانانه ی ماست

گرچه در مذهب ما کعبه و بتخانه یکیستخواجو از کعبه برون آی که بتخانه ی ماست