شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و دلربایی معشوق خود می‌پردازد. او از لعل آبدار و زلف مشوش معشوق سخن می‌گوید و حس دل‌باختگی‌اش را بیان می‌کند. شاعر اشاره دارد که هر لحظه دلش به زلف معشوق کشیده می‌شود و خواهان وصال اوست. همچنین، او می‌گوید که زیبایی معشوق همچون آبی در آتش است و جام شوق را طلب می‌کند. در نهایت، شاعر با تاکید بر زیبایی معشوق، به محبوب اشاره می‌کند و می‌افزاید که حتی اگر در بوستان بهشت باشیم، دل‌خوشی‌های زندگی کنار دوستان بیشتر لذت‌بخش است.
از لعل آبدار تو نعلم بر آتشستزان رو دلم چو زلف سیاهت مشوّشست
هوش مصنوعی: از لعل شفافی که تو داری، من میفهمم که آتش در وجودم میسوزد؛ زیرا وقتی که موی سیاه تو در هم ریخته است، دل من نیز در آشفتگی است.
دیشب به خواب زلف خوشت را کشیده‌امزانم هنوز رشته جان در کشاکشست
هوش مصنوعی: دیشب در خواب زلف زیبای تو را نوازش کردهام و هنوز احساس میکنم که زندگیام به آن اتصال دارد و در درگیری و تردید قرار دارد.
هر لحظه دل به حلقهٔ زلفت کشد مرایا رب کمند زلف سیاهت چه دلکشست
هوش مصنوعی: هر لحظه دل من به زلفهای تو کشیده می‌شود، ای خدا! چقدر این کمند زلف سیاه تو زیبا و دلربا است.
چون لعل آبدار تو از روی دلبریآبیست عارض تو که در عین آتشست
هوش مصنوعی: از زیبایی و جذابیت تو، مانند سنگ قیمتی میدرخشد. چهرهات به قدری دلفریب است که در عین حال که آتشین و پرشور به نظر میرسد، حس خنکی و لطافت هم به همراه دارد.
ساقی بده ز جام جم ارباب شوق راآن می که در پیاله چو خون سیاوشست
هوش مصنوعی: ای ساقی، به دوست بده جامی از شرابی که همچون خون سیاوش در پیاله جاری است، تا شوق و عشق را در دل آدمی زنده کند.
گر بگذرد ز جوشن جانم عجب مدارپیکان غمزهٔ تو که چون تیر آرشست
هوش مصنوعی: اگر جانم از زخم تیر تو بگذرد، تعجب نکن چون گمان کن که تیر تو به دقت و سرعت تیر آرش است.
تا نقش بست روی ترا نقش بند صنعدر چشم من خیال جمالت منقّشست
هوش مصنوعی: وقتی که اثر هنر و زیبایی تو در چشمان من نقش بست، آن تصویر خیال زیبا و جالبی از تو در ذهنم پدیدار شد.
آن مشک سوده یا خط مشکین دلبرستوان آفتاب یا رخ زیبای مهوشست
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف زیبایی و ویژگیهای دلبر می‌پردازد. شاعر به مقایسه بو و عطر مشکی و زیبایی چهره محبوب اشاره می‌کند. دلبر خود نماد زیبایی و جذابیت است، که به مانند آفتاب درخشان و دلفریب جلوه می‌کند. این تصویرسازی نشاندهنده عشق و شیفتگی عمیق شاعر نسبت به معشوق است.
خواجو اگرچه روضهٔ خلدست بوستانگلزار و بوستان به رخ دوستان خَوشست
هوش مصنوعی: خواجو، هرچند که باغ بهشت زیباست، اما باغ گل و باغهای دیگر نیز برای دوستان بسیار دلپذیر و خوشایند هستند.