شمارهٔ ۱۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غم و اندوه عمیق خود سخن می‌گوید. او از اشک‌هایی که چون طوفانی به دریا رفته و خواب از چشمانش رفته است، یاد می‌کند. در حالی که درد او مانند خون دل می‌گذرد، آتش درونش هر لحظه شعله‌ورتر می‌شود و این احساسات به کائنات و ستارگان نیز آسیب می‌زند. شاعر به شعور و بخت خود اشاره می‌کند که او را بیدار می‌کند و از او می‌خواهد به جای خواب و سکوت، در دریچه‌های زندگی را بگشاید. او سرانجام به مشاهده‌ای شگفت‌انگیز از سروری می‌رسد که وضعیتش را تغییر می‌دهد و پایان خوشی برای خود پیش‌بینی می‌کند. این شعر تصوری از تلاش، درد، و امید را به تصویر می‌کشد.
دوش کز طوفان اشکم آب دریا رفته بوداز گرستن دیده نتوانست یک ساعت غنود
هوش مصنوعی: دیشب در پی طوفان اشکهایم، مانند آب دریا، چشمانم از شدت گرسنگی نتوانست یک ساعت هم بخوابد.
مردم چشم مرا خون دل از سر می گذشتگرچه کار دیده از خونابه ی دل می گشود
هوش مصنوعی: مردم به خاطر مشکلاتی که برایم ایجاد کردند، باعث شدند که من دچار غم و اندوه شوم. با این حال، حتی در چنین شرایطی، آنچه میدیدم و تجربه میکردم، میتوانست راهی برای بیان احساسات عمیقم باشد.
آه آتش بار من هر دم بر آوردی چو باداز نهاد نه رواق چرخ دود اندود دود
هوش مصنوعی: ای آتش دل من، هر لحظه فریاد می‌زند، همانطور که باد از میان وجودم میوزد. نه سایهای از چرخ زندگی میتواند بر این دودی که بر افراشتهام سایه افکند.
صدمه ی غوغای من ستر کواکب می دریدصیقل فریاد من زنگار گردون می زدود
هوش مصنوعی: آشوب و غوغای من آنقدر شدید بود که ستارهها را شکاف میزد و فریاد من آنچنان تأثیرگذار بود که زنگار آسمان را از بین میبرد.
از دل آتش می زدم در صدره ی خارای کوهزانسبب کوه گرانم دل گرانی می نمود
هوش مصنوعی: از دل آتش به سمت قلههای کوه زدم و به خاطر همین، احساس سنگینی و فشار در دلم بیشتر میشد.
هر نفس آهم ز شاخ سدره آتش می فروختهر دم افغانم کلاه از فرق فرقد می ربود
هوش مصنوعی: هر بار که نفس میزنم، مانند شعلهای از آتش شعلهور میشوم و هر لحظه، نالهام به گونهای است که گویی کلاهم را از سرم برمیدارد.
مطرب بلبل نوای چرخ می زد بر ربابهر ترنم کز ترنم ساز طبعم می شنود
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که بلبل (نماد عشق و زیبایی) در حال نواختن موسیقی است و هر صدایی که از ساز او به گوش می‌رسد، تأثیری عمیق بر روح و روان شاعر میگذارد. شاعر از این صداها لذت میبرد و آنها را به خوبی احساس می‌کند.
بخت بیدارم در خلوت بزد کای بی خبردولت آمد خفته ئی برخیز و در بگشای زود
هوش مصنوعی: سرنوشت خوب من در تنهایی به من هشدار می‌دهد که ای غافل، فرصت خوشحالی و موفقیت به سراغت آمده است، پس بیدار شو و زود در را باز کن.
من ز شادی بیخود از خلوتسرا جستم برونسروری دیدم که فرقش سطح گردون می بسود
هوش مصنوعی: از شدت شادی و خوشحالی، از مکانی دور افتاده بیرون آمدم و ناگهان به پادشاهی برخورد کردم که سرش به آسمان میرسید و درخشش خاصی داشت.
کار خواجو یافت از دیدار میمونش نظامانتظاری رفت لیکن عاقبت محمود بود
هوش مصنوعی: خواجو به خاطر دیدار با میمونی که در نظرش زیبا و دلنشین بود، به سامان و نظم رسید. اما در نهایت، نتیجه کار او به بروز یک مشکل (محمود) ختم شد.