شمارهٔ ۱۳۴
هوش مصنوعی: در این شعری که به زیبایی و عشق اشاره دارد، شاعر به مجلس عشق و نشستن خردمندان اشاره میکند که در آن دلهای مستان در حال نوشیدن از چشمه عشق هستند. او به خوبیهای معشوق اشاره کرده و میگوید که انسانهای نیکوکار به مسکینان آسیب نمیزنند. همچنین شاعر از زیباییهای معشوق میگوید و تأکید میکند که هیچ چیز جز خود او نمیتواند زیبایی را به نمایش بگذارد. در نهایت، شاعر به صدای دلنشین بلبلها اشاره میکند و میگوید که حتی اگر گلها بیزبان باشند، با زیباییشان سخن میگویند.
در آن مجلس که جام عشق نوشتندکجا پند خردمندان نیوشند
هوش مصنوعی: در آن جمعی که عشق را تعریف کردند، جا برای نصیحتهای حکیمان وجود ندارد.
خداوندان دانش نیک دانندکه مدهوشان خداوند هوشند
هوش مصنوعی: دانشمندان واقعی میدانند که افرادی که در حالت گیجی و حیرت هستند، در واقع درک عمیقتری از حقایق دارند.
خوشا وقتی که مستان جام نوشینبیاد چشمه ی نوش تو نوشند
هوش مصنوعی: چه خوب است وقتی که شادمانان با نوشیدنی دلپذیر، به چشمهی شیرین تو بیایند و از آن بنوشند.
مکن قصد من مسکین که خوبانچنین در خون مسکینان نکوشند
هوش مصنوعی: به دیگران نرنج، زیرا انسانهای نیکو به کسانی که در تنگنا هستند، آزار نمیرسانند.
برون از زلف و رخسارت ندیدمکه بر مه سنبل مه پوش پوشند
هوش مصنوعی: من هیچ چیز زیبایی که از زلف و چهرهات فراتر باشد ندیدهام، مانند اینکه بر روی ماه سنبلها را بپوشانند.
هنوزت جاودان در عین سحرندهنوزت هندوان عنبر فروشند
هوش مصنوعی: تو هنوز هم در دل زیبایی و جاذبههای سحرآور هستی، و هنوز هم به عنوان یک موجود ارزشمند و خوشبو در نظر گرفته میشوی.
مگو خواجو که مرغان ضمیرمزمستی همچو بلبل در خروشند
هوش مصنوعی: نگو خواجو که افکار من مانند پرندگان درونم، بهاری و شاداب هستند و همچون بلبلان در حال شعرخوانی و سر و صدا هستند.
نگر کازادکان گر ده زبانندچو سوسن جمله گویای خموشند
هوش مصنوعی: به دقت به فرزندان نگاه کن، اگرچه در ظاهر بیصدا هستند، اما مانند گلهای سوسن با زیبایی و ظرافتهای خود، همگی داستانها و احساسات درونیشان را بیان میکنند.