شمارهٔ ۱۶۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف دلرباهایی می‌پردازد که با زیبایی و جذابیت خود، دلبری می‌کنند و دل‌ها را می‌ربایند. او به تمثیل‌هایی همچون شیر، طوطی و آثار هنری اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که این دلبران گویی از عالم ملکوت آمده‌اند و در میان مردم سرگردان شده‌اند. شاعر به زیبایی‌های ظاهری و باطنی این دلبران پرداخته و آنها را با آثار آسمانی مقایسه می‌کند. در پایان، از خواننده می‌خواهد که با دقت به این دلبران نظر افکند و به حال آنها که در تفکر عزلت‌نشینی به سر می‌برند، توجه کند.
این دلبران که پرده به رخ درکشیده‌اندهر یک به غمزه پردهٔ خَلقی دریده‌اند
هوش مصنوعی: این دلرباها که پرده را کنار زدهاند، هر کدام به طرز خاصی، قلبهای مردم را شکستهاند.
از شیر و سلسبیل مگر در جوار قدساندر کنار رحمت حق پروریده‌اند
هوش مصنوعی: تنها در کنار رحمت خدا و در جوار مکانهای مقدس است که از شیر و نوشیدنیهای بهشتی پرورش یافتهاند.
یا طوطیان روضهٔ خلدند گوئیاکز آشیان عالم علوی پریده‌اند
هوش مصنوعی: گویی طوطیهای بهشت از آشیان آسمانی خود پرواز کردهاند و در باغهای سرسبز و زیبای عالم قدم زدهاند.
از کلک نقشبند ازل بر بیاض مهرآن نقطه‌های خال چه زیبا چکیده‌اند
هوش مصنوعی: نقش و نگارهای زیبایی که از نخستین روزها بر صفحه دل فرود آمده‌اند، همانند نقطه‌های سیاه و خالهای خوشگل بر آن سفید بوم میدرخشند.
گوئی مگر بتان تتارند کز ختااز بهر دل ربودن مردم رسیده‌اند
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که این شخصیتها همچون بتهای تتاری هستند که از سرزمین خود آمده‌اند تا دل مردم را بدزدند.
بر طرف صبح سلسله از شام بسته‌اندبر گرد ماه خطّ معنبر کشیده‌اند
هوش مصنوعی: صبح از سمت شب پردهای را کنار زده و نور خود را به نمایش گذاشته است؛ در همین حال، ماه با خطی زیبا و مشخص در آسمان نقش بسته است.
کرّوبیان عالم بالا و ان یکادبر استوای قامت ایشان دمیده‌اند
هوش مصنوعی: فرشتگان آسمانی و آوازی به نام ان یکاد، به قامت آنها روح دمیده‌اند.
صاحبدلان ز شوق مرقّع فکنده‌اندبر آستان دیر مغان آرمیده‌اند
هوش مصنوعی: حقوقدانان و دلسوزان از عشق و شوق، جامههای رنگین را به نشانهی ارادت بر درگاه میخانه رها کرده و در آغوش آرامش آنجا آرام گرفتهاند.
از بهر نرد درد غم عشق دلبرانبر سطح دل بساط الم گستریده‌اند
هوش مصنوعی: برای بازی عشق و رنج، دلسوختگان بر روی دل خود پردهای از غم و اندوه گستردهاند.
خواجو برو به چشم تأمل نگاه کنبر اهل دل که گوشهٔ عزلت گزیده‌اند
هوش مصنوعی: به دقت به افرادی که دلشان به آرامش رسیده و گوشهنشین شده‌اند، نگاهی بنداز و از آنها تأمل کن.