شمارهٔ ۱۹۵
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و دل‌انگیزی نغمه‌ای اشاره دارد که به عنوان صدایی روح‌بخش و حیات‌بخش شناخته می‌شود. شاعر به تشبیه‌هایی از جمله بلبل و عندلیب پرداخته و ابراز می‌کند که این صدا مانند جادو جنجال و شوق را در دل‌ها ایجاد می‌کند. همچنین اشاره به تاثیر عمیق این نغمه بر روح انسانی و تأثیرگذاری آن در محیط اطراف دارد. در نهایت، شاعر از زیبایی‌های این نغمه و دل‌دادگی خود به آن یاد می‌کند و تأکید می‌کند که اثر آن فراتر از کلمات است.
ای نغمه ی خوشت دم داود را شعاروی عندلیب را نفست کرده شرمسار
هوش مصنوعی: ای آواز دلنشین تو، یادآور آواز داود هستی و پرندهای چون بلبل را هم شرمنده کردهای.
انفاس روح بخش تو جانرا حیات بخشو اعجاز عیسوی زدمت گشته آشکار
هوش مصنوعی: نفسی که از تو میوزد، به جانم زندگی میبخشد و شگفتیهای عیسی در اثر لطف تو برایم نمایان گشته است.
دستانسرای گلشن روحانیون ز شوقبردارد از نوای خوشت نغمه ی هزار
هوش مصنوعی: دستگاه موسیقی و شعرِ روحانیون از شوق به صدای دلنشین تو، آواز هزاران نغمه را میسراید.
وین چرخ چرخ زن ز سماع تو هر زمانچون صوفیان بچرخ درآید هزار بار
هوش مصنوعی: این دنیا همواره به دور تو میچرخد و مانند صوفیان که با وجد و شادی میچرخند، هر لحظه هزاران بار به دور تو میگردد.
ای بس که بلبل سحر از شوق نغمه اتبر سر زند بسان مگس دست اضطرار
هوش مصنوعی: سحرگاهان، بلبل به خاطر خوشحالی از آواز تو، به شدت نغمهخوانی می‌کند، مشابه مگسی که در دست ناچاری به پرواز در میآید.
مرغ چمن که رودزن بزم گلشنستپر می زند ز شوق تو بر طرف جویبار
هوش مصنوعی: پرندهای که در چمنزار میخواند و به جشن گلها میپیوندد، به خاطر شوق تو با شور و شوق، بالهایش را به سمت کنار جویبار به پرواز در میآورد.
با لحن دلفریب تو هنگام صبحدمبر عندلیب قهقهه زد کبک کوهسار
هوش مصنوعی: در صبح زود، صدای زیبای تو باعث شد که بلبل به شادی بنوازد و کبک کوهستان بخندد.
قولت چو با عمل بفرو داشت می رسدبرگو غزل ترانه ازین بیشتر میار
هوش مصنوعی: اگر گفتار تو با عملت هماهنگ باشد، به هدفت نزدیکتر میشوی. بنابراین، دیگر غزل و ترانهای از این بیشتر نیاور.
بلبل ز بام و زیر تو با نغمه های زیرخواجو بزیر بام تو با نالهای زار
هوش مصنوعی: بلبل از بالای بام میخواند و با آواهای شیرینش، در حالی که خواجو نیز از زیر بام تو با نالههای غمگینش صدا میزند.