شمارهٔ ۲۵۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره ی عشق و دردهای ناشی از آن است. شاعر از سوزش دل ناشی از دوری معشوق سخن می‌گوید و اشاره به آتش عشق و هجران دارد. او از زیبایی‌های لب و زلف محبوبش یاد می‌کند و می‌گوید که گرچه جانش در رنج است، اما عشق او همچنان در دلش می‌درخشد. بحث درباره چشمان معشوق و تیر مژگان او نیز نشان‌دهنده تاثیر عمیق احساسات بر روی دل شاعر است. در نهایت، شاعر به آتش عشق و غم ناشی از آن به صورت تصویرسازی بسیار زیبایی پرداخته و می‌گوید که دل او گرفتار شعله‌های عشق است.
ای غم عشق تو آتش زده در خرمن دلواتش هجر جگر سوز تو دود افکن دل
هوش مصنوعی: ای عشق تو باعث سوزش دل من شده و آتش جداییات به شدت آزارم میدهد و این درد همچون دودی در دل میپیچد.
چشمه ی نوش گهرپوش لبت چشمه ی جانحلقه ی زلف شکن بر شکنت معدن دل
هوش مصنوعی: چشمهای که لبانت را زیبا کرده و نوشیدن آن لذت بخش است، همچون چشمهای است که جان را سیراب می‌کند. حلقههای زلفت که بر سینهات میافتد، همانند معدن ارزشمندی است که دل را پر از عشق و احساس میسازد.
گر کنی قصد دلم دست من و دامن توور کند ترک تو دل دست من و دامن دل
هوش مصنوعی: اگر بخواهی به دل من نزدیک شوی، دست من و دامن تو به هم میرسند. اما دوری تو، دل من و دامن دل را از هم جدا می‌کند.
جانم از دست دل ار غرقه ی خون جگرستخون جان من دلسوخته در گردن دل
هوش مصنوعی: جان من در انتظار عشق، اگرچه دل از غم خونین شده است، این درد و رنج همچنان در وجودم جاری است و گویی تمامی غمها به گردن دل آویزان است.
پرتو روی تو شد شمع شبستان دلمتا شبستان سر زلف تو شد مسکن دل
هوش مصنوعی: نور چهرهی تو باعث روشنایی دل من شده و شبستان قلبم به مکان دلباختگی زلفهای تو تبدیل گشته است.
بده آن آب چو آتش که بجوش آمده استز آتش روی دلافروز تو خون در تن دل
هوش مصنوعی: به او بگو آن آبی که مانند آتش به جوش آمده است را بده، زیرا که آتش زیبایی تو، خون را در دل و تن من به جوش آورده است.
چاره با ناوک چشمت سپر انداختنستورنه تیر مژه ات بگذرد از جوشن دل
هوش مصنوعی: چاره کار در این است که با تیر نگاه زیبایت روبهرو شوم و از خود دفاع کنم، وگرنه تیر مژهات به راحتی از زرهی دل من عبور خواهد کرد.
دل شیدا همه پیرامن سودا گرددو اهل دلرا غم سودای تو پیرامن دل
هوش مصنوعی: دل عاشق همه جا به دنبال عشق میگردد و کسانی که دلشان به عشق میتپد، غم این عشق را در دل دارند.
آتشی در دل خواجوست که از شعله ی اوستدود آهی که برون می رود از روزن دل
هوش مصنوعی: خواجو در دلش آتشی دارد که ناشی از شعلهای درون اوست و از دلش، دود و آهی بیرون میآید.