شمارهٔ ۳۰۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات عمیق شاعر نسبت به دو هندوی آتش‌پرست می‌پردازد. شاعر از دست دادن دنیا و دینش به خاطر این دو هندوی جذاب را بیان می‌کند و به زیبایی و لطافت آنان اشاره می‌کند، به‌طوریکه دلش مانند بلبل در باغ شوق گرفتار زلف آنان شده است. همچنین به تکرار ارتباط این هندوان با آتش و شراب شوق اشاره می‌کند و در نهایت به مستی و شوق دوستانش در اثر زیبایی آن‌ها می‌پردازد. متن شعری حسرت و شیفتگی عمیق را نسبت به زیبایی و جذابیت این شخصیت‌ها به تصویر می‌کشد.
در تابم از دو هندوی آتش پرستشانکز دست رفت دنیی و دینم ز دستشان
هوش مصنوعی: من از محبت دو فرد آتش‌پرست به شدت رنج میبرم، زیرا به خاطر آن‌ها هرچه داشتم، هم دنیایم و هم دینم را از دست دادم.
از مشک سوده سلسله بر مه نهاده اندزانرو که آفتاب بُود زیردستشان
هوش مصنوعی: از مشک سوده نخی که به خوبی درست شده، بر روی ماه قرار دادهاند، زیرا خورشید در زیر دست آن‌ها قرار دارد.
بر طرف آفتاب چه در خور فتاده استمرغول مشگ رنگ دلاویز پستشان
هوش مصنوعی: در زیر نور آفتاب، چیزی در حال رشد است که به رنگ مشکی زیبا و دلربا به نظر میرسد و شاید از جذابیت و زیبایی خود برخوردار است.
از حد گذشته اند بخوبی و لطف از آنکزین بیش نیست حد لطافت که هستشان
هوش مصنوعی: افرادی که بسیار خوب و با نیکویی هستند، توانستهاند از مرز انتظارات فراتر روند. چون لطافت و خوبی آن‌ها به قدری است که دیگر راجع به آن نمیتوان بیشتر از این صحبت کرد.
مسکین دلم که بلبل بستان شوق بودشد پای بند حلقه ی زلف چوستشان
هوش مصنوعی: دل بیچارهام که پر از عشق و شوق بود، اکنون به زنجیر و حلقههای زلف تو گرفتار شده است.
نعلم نگر که باز بر آتش نهاده اندآن هندوان کافر آتش پرستشان
هوش مصنوعی: بگذار به یاد داشته باشیم که دوباره آن هندوان کافر که آتش را میپرستند، آتش را به راه انداختهاند.
صاحبدلان که بی خبرند از شراب شوقدر داده اند جرعه ی جام الستشان
هوش مصنوعی: آدمهای فهمیده و درستکار که از لذت عشق و شادی بیخبرند، به طور ناخواسته بخشی از خوشیهای روحانی و عرفانی را تجربه کردهاند.
یاران ز جام باده ی نوشین فتاده مستخواجو از آن دو نرگس مخمور مستشان
هوش مصنوعی: دوستان به خاطر نوشیدن شراب خوشمزه مست شدهاند و خواجو نیز تحت تأثیر چشمان دو نرگس خوابآلودشان به نشئه رفته است.