شمارهٔ ۱۸ - فی تاریخ وفات شمس الدین محمدشاه و کتب علی بنائه
هوش مصنوعی: این متن شعری است دربارهٔ فوت شمس دین محمدشاه، هنرمند و شخصیتی برجسته. شاعر در این اشعار به مرور زمان و اثرات از دست دادن او اشاره می‌کند و احساسات غم و اندوه را نسبت به این مرگ ابراز می‌دارد. به توصیف موقعیتی از زندگی او می‌پردازد و به تقدیر از ویژگی‌های او و آرزو برای آرامش روحش می‌پردازد. شاعر همچنین اشاره دارد که یاد او همچنان در دل‌ها باقی خواهد ماند و امیدوار است که هر کسی که به یاد او بیفتد، برایش دعا کند.
مه سپهر هنر شمس دین محمدشاهزلال مشرب دین و نهال گلشن داد
هوش مصنوعی: درخشش آسمان هنر مانند خورشید دین محمدشاه است که مظهر پاکی و منشأ گلستان مذهب و اخلاق میباشد.
در اول شب یوم الخمسین در شوالمیان خفتن و شام آخر مه مرداد
هوش مصنوعی: در ابتداي شب روز پنجاهم از ماه شوال، در ميان خواب و غروب، آخرين شب از ماه مرداد است.
دوده گذشته ز عمرش ز جور دور فلکبیک دو روزه مرض سال هشت و نه هشتاد
هوش مصنوعی: شخصی از سختیها و کملطفیهای زمانه میگوید و بیان می‌کند که بر اثر این تحولات، بعضی از سالها بر او فشار زیادی وارد کرده و حالا درگیر یک بیماری شده است. او به یاد میآورد که چگونه سالهای گذشته عمرش تحت تأثیر ناملایمات قرار گرفته و اکنون در یک دوره سخت از زندگی به سر میبرد.
چو تندباد اجل در رسید در نفسیبرفت خرمن همرش بجملگی برباد
هوش مصنوعی: زمانی که باد ناگهانی مرگ فرا رسید، در یک لحظه همهی خوشیها و نعمتها از میان رفتند و به کلی نابود شدند.
چه روز بود که آن روز را زوال رسیدچه ماه بود که آن ماه در محاق افتاد
هوش مصنوعی: چه روز غمانگیزی بود که آن روز به پایان رسید و چه ماهی بود که آن ماه در تاریکی فرو رفت.
هنوز گلشنش از شهپر غراب ایمنهنوز سوسنش از برگ ضمیران آزاد
هوش مصنوعی: گلزارش هنوز از پرواز کلاغها در امان است و نیّایش هم هنوز از اندیشههای درونی دیگران بینصیب نمانده است.
چو او بخلد از نشیمن خاکنهاده شد سر سال این مقام را بنیاد
هوش مصنوعی: زمانی که او از دنیای خاکی خود جدا شد، این مقام را در آغاز سال پایهگذاری کرد.
بدان امید که هر کس که در رسد گویدکه آن جوان بهشتی غریق رحمت باد
هوش مصنوعی: هرکس که با امید به او نزدیک شود، خواهد گفت که آن جوان بهشتی است و غرق در رحمت خداوند.