شمارهٔ ۱۰۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان نکاتی درباره دوستی و حمایت در زمان سختی‌ها می‌پردازد. او می‌گوید عاقل‌ها نباید دل خود را به زلف معشوق سپارند و کسانی که مال و ثروت دارند باید در زمان گرفتاری به دیگران کمک کنند. همچنین، در زمان درد باید امید به درمان داشت و کسانی که در چنین وضعیتی هستند، باید به یاری یکدیگر بشتابند. شاعر اشاره می‌کند که در زندگی با مشکلات و محنت‌ها مواجه می‌شویم و در این مواقع، همدلی و یاری کردن معنی واقعی دوستی را نشان می‌دهد. در نهایت، او دعوت به تلاش و ایستادگی در برابر سختی‌ها می‌کند و می‌فهماند که باید از فرصت‌ها بهره‌برداری کرد.
عاقلان کی دل بدست زلف دلداران دهندنقره داران چون نشان زر بطرّاران دهند
هوش مصنوعی: عاقل‌ها هرگز دل خود را به دست موهای زیبای محبوبان نمیسپارند، زیرا مانند کسانی که نقره را به متمولین نشان میدهند، این کار فقط نشانهای از خطر و فریب است.
مگذر از یاران که در هنگام کار افتادگیواجب آن باشد که یاران یاری یاران دهند
هوش مصنوعی: از دوستان و یاران خود عبور نکن، چرا که در زمان سختی و مشکلات، کمک و حمایت از همدیگر ضروری است.
گر بدردی باز ماندی دل ز درمان برمگیرساقیان اول قدح دُردی بخمّاران دهند
هوش مصنوعی: اگر دردی در دل تو باقی مانده است، از درمان آن صرفنظر کن. ساقیها در آغاز، ابتدا جامی پر از شراب به دست میآورند و به دستدیگران میدهند.
خون دل می خور که هم روزی رسانندت بکامپادشاهان روز کین خلعت بخونخواران دهند
هوش مصنوعی: دل خود را با غم و سختی پر کن، زیرا روزی به تو میرسد که از نعمتهای پادشاهان بهرهمند میشوی و به کسانی که خونخوارند، پاداشی همراه با درد و رنج داده میشود.
وقت را فرصت شمر زیرا که هنگام صبوحمست چون در خواب باشد می بهشیاران دهند
هوش مصنوعی: زمان را غنیمت بشمار زیرا در زمان صبحگاهی که مستی در حال خواب است، دیگران از شراب بهرهمند میشوند.
گر درین معنی درستی درد را درمان شمرمشفقان از بیم جان دارو و بیماران دهند
هوش مصنوعی: اگر در این موضوع درست برخیزیم، کسانی که به خاطر جان خود نگران هستند، دارو و درمان را به بیماران خواهند داد.
خیز و خواجو را چو کار از دست شد کاری بر آرروز محنت کار داران دل ببیکاران دهند
هوش مصنوعی: اُو برخیز و زمانی را که کارها از دست رفته، با کارهای خوب پر کن. در روزهای سخت، کار را به دوش کسانی بسپار که دلهایشان برای این کار آماده است.