شمارهٔ ۱۷۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و ارادت خود به معشوق سخن میگوید. او بیان میکند که نام معشوق را در نامهای دیده و به خاطر آن احساس شکرگزاری دارد. شاعر به بوسیدن نامه، به یاد زمین بوس درگاه معشوق، و همچنین به وفاداری خود به نام او اشاره میکند. او تأکید میکند که هنر نوشتن تنها بیان احساسات اوست و از اینکه نتوانسته پاسخی از معشوق دریافت کند، گلایه دارد. شاعر احساس عمیق خود را از طریق تصویرسازیهایی به نمایش میگذارد و در پایان، از سوز عشق و آتش دل مینالد.
چو نام تو در نامه ئی دیده امبنامت که بر دیده مالیده ام
هوش مصنوعی: وقتی نام تو را در نامهای دیدم، به یادم آمد که چه اندازه به نامت احترام گذاشتهام و آن را بر پیشانی خود نهادهام.
بیاد زمین بوس درگاه توسراپای آن نامه بوسیده ام
هوش مصنوعی: یاد آن لحظهای افتادهام که به احترام تو، تمام وجودم را به سوی درگاه تو خم کردهام و آن نامه را با مهر و محبت بوسیدم.
زنام تو وان نامه ی نامدارسربندگی بر نپیچیده ام
هوش مصنوعی: من از نام تو و آن نامهی مشهور سربلند و پر افتخار خود را بیرون نیاوردهام.
جز این یک هنر نیست مکتوب راوگر هست باری من این دیده ام
هوش مصنوعی: به جز این، هیچ هنری در نوشتن وجود ندارد و اگر چنین هنری وجود داشته باشد، من فقط این را دیدهام.
که آنها که در روی او خوانده امجوابی از و باز نشنیده ام
هوش مصنوعی: من هر چه در مورد او گفتهام، هیچ پاسخی از او دریافت نکردهام.
قلم چون سر یک زبانیش نیستاز آن نا تراشیده ببریده ام
هوش مصنوعی: قلم مانند یک زبان خام و نازک است که آن را از چوبی ناهموار و بدون تراش قطع کردهام.
ولی اینکه بنهاد سر بر خطماز و راستی را پسندیده ام
هوش مصنوعی: اما اینکه او سرش را بر روی خط من گذاشته است، از روی حقیقت و صداقت پسندیدهام.
زبانم چو یارای نطقش نماندزبانی زنی بر تراشیده ام
هوش مصنوعی: وقتی که دیگر قادر به بیان احساساتم نیستم، به سراغ زبانی میروم که خودم ساختهام.
بیا ای دبیر ار نداری مدادسیاهی برون آور از دیده ام
هوش مصنوعی: بیا، ای نویسنده، اگر مداد سیاهی نداری، اشکهای من را به دست بگیر و با آن بنویس.
چو زلف تو شوریده شد حال منببخشای بر حال شوریده ام
هوش مصنوعی: وقتی که موهای تو به هم ریخته و آشفته شده، من هم حال و روز خوبی ندارم. لطفاً حالت آشفتهام را درک کن و عذرخواهیام را بپذیر.
سیه کرده ام نامه از دود دلسیه روتر از خامه گردیده ام
هوش مصنوعی: از دل تیره و غمگین خود، نامهای نوشتهام که از سیاهترین رنگها نیز تیرهتر است.
چو خواجو درین رقعه از سوز عشقبنی آتشی تیز پوشیده ام
هوش مصنوعی: من در این نامه از شدت عشق، آتشی تند و سوزان را نهفتهام.