شمارهٔ ۱۷۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تامل در مورد عشق و جدایی میپردازد. او به تصویری از شب و ستارهها اشاره میکند و به خاطر غیبت معشوقش از آمدن صبح ناامید است. شاعر احساس اسیری در عشق را بیان میکند و از طرفی به زیبایی و شادی زندگی اشاره دارد، و تشویق میکند که در این دوران خوشی، از می و شادی دور نشوند. در پایان، شاعر به دوستش توصیه میکند که همچون سرو و با آزادی زندگی کند و نامش را برآورد. این شعر مجموعهای از احساسات عمیق عاشقانه و اندیشههای فلسفی درباره زندگی و عشق را در بر دارد.
مگر که صبح من امشب اسیر گشت بشاموگرنه رخ بنمودی ز چرخ آینه فام
هوش مصنوعی: شاید صبح من امشب به دوش شب گرفتار شده باشد، وگرنه نمیگذاشتی که چهرهات از آسمان، مانند آینه، نمایان شود.
مگر ستاره ی بام از شرف بزیر افتادوگرنه پرده برافکندی از دریچه ی بام
هوش مصنوعی: اگر ستارهای که بر بام است از مقام و جایگاه خودش پایین بیفتد، تو هرگز پرده را از جلوی دریچهی بام کنار نمیزنی.
خروس پرده سرا امشب ازچه دم دربستاگر چنانک فروشد دم سپیده بکام
هوش مصنوعی: امشب خروس صبحگاه چرا دم در را بسته است؟ اگر دم سپیده به زمین بیفتد، چه خواهد شد؟
چو کام من توئی ای آفتاب گرم برآیز چرخ اگر چه یقینم که برنیاید کام
هوش مصنوعی: ای آفتاب، تو مصدر خوشبختی منی، بیا و از آسمان طلوع کن، هرچند میدانم که این آرزو شاید محقق نشود.
گهی پری رخم از خواب صبح برخیزدکه تیغ غمزه ی خونریز برکشد ز نیام
هوش مصنوعی: گاهی رخ زیبایم در صبح زود بیدار میشود، مثل اینکه نیش خنجر عشق به خونریزی میپردازد و از نیام خارج میشود.
چرا ز قید توام روی رستگاری نیستکسی اسیر نباشد بدام کس مادام
هوش مصنوعی: چرا باید از تو آزاد شوم در حالی که هیچکس نمیتواند بیاسیر بودن را تجربه کند؟ مدت زمان اسارت هیچکس تمام نمیشود.
چو دور عیش و نشاطست باده در دور آرکه روشنست که با دست گردش ایام
هوش مصنوعی: زمانی که لذت و خوشی در دور است، شرابی بیاور که این روشن است که دوران زندگی همواره در حال چرخش است.
دمی جدا مشو از جام می که در این دورکدام یار که همدم بود برون از جام
هوش مصنوعی: لحظهای از نوشیدن شراب فاصله نگیر، زیرا در این زمان، چه کسی باشد که به جز شراب، همدم و یار وفادار تو باشد؟
برو غلام صنوبر قدان شو ای خواجوکه همچو سرو بآزادگی برآری نام
هوش مصنوعی: برو و مثل درخت صنوبر بلند شو، ای خواجو، تا بتوانی همچون سرو با آزادی و سربلندی نام خود را برپا کنی.